m«

proiperdu-misnon Imi-hisra-

iare !EOfce.ita-nto !re;:m, i

un-

de*

are

io,

)U9

U£2

ali-

is.,

m-

gi*

tni-

' DE ORATIONE. #7

ista, etsi minus probe intellecta, studeant in-tegre pronuntiare: majorem forte orationisfructum ex labore suo referunt, quam si ab-ditos Scriptura? sensus penetrando summo a-'nimi gustu has preces persolverent. Nec a-lius ferme defectus in hisce precibus freqilen-tior est, quam incauta nimis in pronuntiati-one verborum festinantia. Supposita nam-que voluntate DEum orandi, & per cogitatio-nes vel actiones incompoffibiles non retracta-ta ; etiamsi mens non fern per sibi constet , &diversimode evagetur : integra tamen dili-

f ensque verborum pronuntiatio sufficienti in-icio est , voluntatem orandi femper adeste,omnesque mentis evagationes esse miniis vo-luntarias. Cum econtra incuriosa verborumpraecipitatio fidem faciat , aut sisspicionemviolentam, feriam orandi voluntatem vel ab-esse penitus, vel saltem oppido lassam esse „& orationis prope pertaesam , i deoque ad fi-nem praepropere festinare. Hinc Gertrudinostrae, „ dum vice quadam horas canonicas„ legendo miniis intente persolveret, adver-„ tit sibi adeste antiquum humani generis bo-„ stem , qui ipsi quasi insultando proseque-„ batur consequentia Psalmi : Mirabilia tc-„ flimonia tua &c. singula veluti pro festina-tione fyncopando : & ciim complesset ver-m siculum, addidit: bene expendit Creator», tuus, Salvator tuus, & Amator, quod de-„ dit tibi loquelam tam expeditam, quod tam» decenter praevales facere sermonem , cum

;> ii-