PERFECTA RESIGNATIONE. 517

homo : restat ut paucis quoque ostendamus,he quidem defectus & negligentias dehinccomittendas hanc resignationem reddere inu-tilem. Et vero de homine bonae voluntatisnobis duntaxat sermo est. Nam qui abjectasalutis suae cura sciens volens terga vertit Di-vinae gratiae, & in mala sua voluntate ad mor-tem usque impoenitens perseverat5 tali utiquepristina sua conversio Sc resignatio nil prode-rit ad salutem, sed locum habebit illa apudEzechielem cominatio : Si averter it /e juflusä justitia sua, omnes justitia; ejus, quas fecerat ,non recordabuntur. In injustitia, quam opem*tus est, morietur, (b) Nec frustra piiffimusRedemptor toties omnibus ingeminat: Vigi-late ! vigilate! ne, quod Sanctissimus Patermonet in Regula : Nos decimantes in malum ,fir* inutiles fastos aliqua hora afpicidt DEus, (bfSc mors occupet imparatos. At vero defe-ctus illi quotidiani, aut etiam peccata quaevisper poenitentiam mox iterum deleta, vim su-am & efficaciam conversioni Sc resignationifinali longe ante habitat non adimunt ; prat-sertim si per intervalla renovetur, Sc virtutfesaltem sua in voluntate perseveret.

Cum etenim per ejusmodi totalem ad DE-um conversionem, Sc resignationem plenari-am voluntatis amans DEum anima unus quo-darnodo fiat cum ipso spiritus, ut deincepsnon nisi ad ipsius beneplacitum vivere cupi-at, & in omnibus nonnisi amore ipsius move-

(i) Ezcch. Ii. i*. Sc it, (r) S. Rcg, c. 7.