Z2ö PARS III. GAPUT VIII. §. 3. DI

„ offerat mihi in laudem sternam. Tunc e*„ go de singulis quas suffert, ipsum tanquatn„ gemis pretiosis, & ornamentis variis deco-„ rabo. Si quando vero ex humana fragilita*,, te contigerit ipsum retrahere mihi frenumprius consignatum, propriam in aliquo per*„ fidendo voluntatem ; hoc statim per poeni*„ tentiam diluat, ac iterato mihi resignet fu*„ am voluntatem: & suscipiet eum dextera mi*sericordise me®, deducetque eum cum in*„ aestimabili gloria & honore ad Regnum da*3 , ritatis aeternae. „ {gj Videsis, quid vale-at integra ad DEum conversio, ac voluntatissiise in Divinam finalis refignatio ; cujus virrt& efficaciam nec temporis diuturnitas, necdefectuum admissio enervare sufficit, ut nortextremam illam horam etsi incertam, animaeDEum amanti omni ex parte reddar felicem.

Hoc pacto nempe gratia illa singularis jquae est, mori in actu amoris, quodamodoobtinetur in aequivalenti, dum amorosa illa adDEum conversio, & finalis refignatio, fangadhuc vegetoque corpore pridem facta suamvirtutem comunicat moribundo, & in acce-ptatione Divina tantum valet, ac si in ipsomortis confinio esset elicita. Quemadmodumenim intentio quaevis saepe repetita, & nun-quam penitus retractata, viva semper manet& efficax, etiamsi forte somno, aut sensuumdefectu actualis ipsius non adsit memoria: si«multo magis finalis ista refignatio totä vitä sae-pius

ii ) S. Gert, 1. 5 . c. »A.