«I

nul-

iju-

qui 1ut)gr-queica-iseidi- !la.tnteri>.nti-:en-:deest.*,&um: li-fa-af-

se

an-

jue

ju-

ro^

ita

us,

Sit Ctipejsend*. IJS

stet, utri faveat; alioquin numquamilla controversia finiri poterit. Quiergo Scripturam solam Judicem fa-ciunt, eo ipso aperte judicant, fenullum Judicem, quo causa possit de-cidi , admittere , praeter judiciumsuum privatum. Perinde enim fa-ciunt, atque si Titius, & Cajus li-tem civilem habentes, nollent aliumJudicem quam Codicem Justinianicum Pandectis, seposita Doctoruminterpretatione,' & Titius pro suojure producta aliqua lege affirmaret,per eam manifeste causam sibi adju-dicari , Cajus Vero negaret : simili-ter Cajus allegata lege diceret cla-rum este, eam legem sibi favere ,Tktius vero negaret : & ita ambo cau-sa indecisa discederent: nonne res es-set ridicula, & omnes dicerent, neu-trum velle causam definiri? neutrumadmittere alium Judicem qudm pro-prium judicium ? Simili plane mo-do hoc ipso quo illi nolunt alium ju-dicem quärn Scripturam , & quis-que suo spiritui reseruat ejus inter-pretationem , ostendunt fe nolle cau-sam legitimo modo definiri, nec ali-um Judicem quärn proprium judi-cium admittere.