folli*aera*dors'a elfeostra jirruti !leren*Uvox, quiunturnemo>affio*lenta* ,ulmo- [C effi* ;fluensatque jli uni jroßt«* !

voluitni f**indui«

a, cur

pecca-

meritöre p«-tei > it*astäm*

ve

Cat. XI. De Sacn Pomitentix. zrz

ve creaturam lese a Deo avertisset. i. Utex narratione singulorum peccatorumagnoscat, in quantum debita sua excre-verint , &. quam infinita sit multitudoMiserationum Dei ex purissima miseri-cordia dimittentis peccata. Unde dedo-lor , 8c gemitus, & gratiarum actio , 8cvehetnens amoris affectus excitentur, &c.3. Quia sic homo faretur, se solum esiscaulam peccati, nec ullo modo velle oc-cultare , excusare , defendere (quod Deoiemper exosum fuit) sed humillime &£quali prostratus fele censuras & satisfa-ctione lubijcere. 4. Ur per hoc daemonios obturetur in judicio j ad illa enimobmutescere cogetur, de quibus nos hu-militer accusamus. 5. Ut ita justitia;Divina; satisfiat, cujus sicuti est peccanti-bus irasci, ulcisci, &c. ita humiliter con-iventibus parcere. 6. Adaugendum humi-litatis §c obedientise maritum in re diffi-cillima. 7. Ad cautelam peccatorum,ab his enim plurimum avocat pudor, seuverecundia Confessionis. 8. Ad conse-quendam animi quietem 8c consolatio-nem ex audita absolutione. Ob has alias*que causas in antiqua jam lege voluitDEUS publicam peccatorum confessio-nem fieri. Lev. 26. y. 38 Tabescent in inju-flicijs suis jn terra inimicorum , üsqjdutnX L «onfr»