!LL Caput IIT. De decem pwceftit.

Injuti#sa imprecatio mortis, daemonis, &c. gra«Deo * vem 8 c lpecialem in Deum injuriam,quia res illius devovemus , in quas nobisnihiljuris est, & quod auget malitiam, de-vovemus diabolo, ut is sit ejus rei posses-sor, 8t quod consummat malitiam, lsepiusdevovemus hominem justum, Deo acce-ptum , &c.

Et prox i* Deinde gravem continent injuriam i»ni °* proximum , quem ex praecepto Divinojubemur diligere , sicut nos ipsos , quodmandatum Christus restauravit, & exem-plo confirmavit ponendo animam pronobis, quare ex natura sua sunt culpalethales , ut ait S. Thom. z.2,q. 76 .a,l>Quando nimirum fiunt ferio ex impatien-tia , livore vindictae, odio, auralia pallio-li e inordinata Excusat prdin parvitasmateriae, si quis leve nec grande malumimprecetur, item subreptio, aut subita ira,ut cum imprecatur, seipsum non adver-tat, item affectus non adeo malignus, veletiam jocus, Scc. sic parentes liberis, Do-.mini fervis, amici socijs vix loqui lciuntabsque maledictione 5 c imprecationemalorum, quae tamen evenire nolunt,haec igitur venialia sunt. Ratio, quia pec-cata verborum maxime ex affectu judi-cantur. Unde Aug. /. de igne purg. intetminora peccata numerat , quando cum ,

animi