484 Tractat. II. De Secunda Ment. Operas,l T^Rsenotand. Quemadmodum nihil est•*- in intellectu, nisi prius fuerit in sen-su, ita ad linguam nihil derivari posse, nisiprius fuerit in mente, sive, cujus loquensideam prius, ac similitudinem in animonon conceperit: hinc oritur Quaestio, an,dum quis aliquam vocem exterius profert,v.g. homo, vox haec ipsam rem, scilicet ho-minem, an tantum ideam, sive conceptumhominis, an utrumque simul, rem scilicet,& conceptum significet?

Refol. Voces > ut sunt figna ad placitum inon tantum conceptum loquentis, sed etiamrem ipsam significant, v.g. cum dico: pine-nix vivit quingentis annis , non solum signi-fico, me ita sentire de phoenice, sed etiamrem ita se habere.

Ratio i. Partis edi Authoritas S. Tho-mas Lect. 2 . in c. t. Periherm. ubi haec ha-bet : Quiahoinoeft animal naturaliter politicum,•& sociale, neceffe fuit, quod conceptiones uniushominis innotescerent aliis, quod fit per vocem i& ideo neceffe fuit, ejfe voces significativas. Necdubitari potest, esse Aristotelis sententi-am , qui saepe tanquam axioma illud sta-tuit, repetitque, voces ejfe figna, & notas ea-rum , quae in anima fiunt, pajjionum. Et S. Au-gust. lib. i s. de Trinit. Verbum, quod forissonat, fignum eft verbi, quod intus latet. 8cfern, 2 , de Natis. S. foan. Bapt. Vox, inquit,