I

cerniquanefi-aan-ole,lse-ssimi' ter-'gio-pro-rma-r; li«onu-sti ra-,

cei

ad

&

pi-

in

Sestio T. De Mundo in genere. f

tibus metalla, gemmaeq; parata? quot-que flores, herbaeq; in remedia morbo-rum? quot liquores siti, quot escae famidelendae per elementa dispersae? quid deillis dicam, quae tanto numero, tanta va-rietate non ad necessitatem, sed ad deli-tias homini data? quot colores oblectan-dis oculis, quot soni demulcendis auribus,quot artes fallendo tempori inventae : ta-ceo mille alia divinae providentiae in plan-tas, bruta, hominem, elementa, astra, coe-los miracula, in quibus nihil desideres,quod deceat, quod conducat, quod pro-sit, quodque immensam Creatoris bene-ficentiam, mundique perfectionem non mil-

- le argumentis prodat? ergd&c,

4 Nec obstat: Quod quandoque etiamdefectus contingat; hoc ipsum enim per-fectionem Universi auget: tum quia ipsavicissitudo, & alternatio delectat; tumquia perfectio magis ex contrario defe-ctu agnoscitur, & magis appetitur, si ali-quando absit: nunquam cervus aquam avi-dius bibit, quam saucius, zestuque fractus,& diu sitiens: tum denique, quia mundusnon est summum hominis bonum, firus-que ultimus; non ergo oportuit, ita. per-fectum esse, ut satiaret, & nimium amare-tur; sicut ergo in rosa non solus color,oddrque perfectiones sunt, sed etiam spi-A 4 nae,