SeäioL De Mando in genere. 2;Opufc. 27. & S. August. I. 12. de civit,c. If.

Ratio est 1. Em saccejjivum v.g. mo-tus , constat essentialiter partibus transe-untibus, quarum una est, altera transijr:sed impossibile est, ab aterno aliquid fluere,& habere esse, & postea non esse; ergoimpossibile est, ens saccejjivum, v.g. mo-tum,^ aterno esse. M. patet ; si enim utra-que pars est, non est successio, sed per-manentia, sicut impossibile est, dari flu-vium, cujus aliquae partes non fluunt, min.etiam confiat; si enim ab aterno daretur po-stea, daretur etiam aliquod prius, sed nihilest prius aeternitate; ergo &c.

Confirmatur 1. In motu, ut dixi, sem-per una pars succedit alteri; ergo una de-sinit: haec, quae desinit, quanto temporeduravit?finito, an infinito? si hoc? ergonunquam desijt; quod enim infinitam ha-bet durationem, nunquam desinit,nec fi-nitur; si tempore finito? ergo abaterno nonfuit; perveniri enim potest ad initium tem-poris finiti, sed non ad initium duratio-nis aeternae; quis enim dicat, aeternum du-rasse, quod 1000. aut aooo. annis dura-vit? ergo &c.

Confirmatur a. Si motus est ab ater-no ; ergo & corruptio ; in omni enim mo-tu fuccejfivo, iit dixi, dantur partes, quaeB 4 desi-