’SeUto I. De Terminis, 3 1’

Proportionalitatis Propria, intrinsece reperiatutin omnibus Analogatis , non quidem omnino ea-dem ( ut in Univocis ) nec omnino diversa( üt in Aiquivocis ) sedpartim diversa , partimeadem proportionalster , ut in Exemplis adduff«tis videre est.

a. est: Ut in Analogia ProportionalitatisPropria fecunda. Analogata non definiantur perprimum, ficut in Analogia Attributionis ,& Pro-portionalis atis Metapborica. Sic Cor non defi-nitur per Fundamentum , nec Intellectus percculum. Et

Ratio est 5 Quia res istae proportiona-tse licet dicant aliquam similitudinem, at-tamen a se mutuo norr dependent; ergonec per se mutuo definiri debent. Undein Analogis Proportionalitatis Propria nonhabet locum Axioma illud Logicum: Ana-logum fiat pro famosiori ; Quia omnia Analo-gata quoad Proportionem aequalia sunt ;tam enim Fundamentum V. g. suo modo prin-cipiat, quam Cor suo modo; cur ergo Prin-cipium Cor potius, quam Fundamentum sig-nificet?

3. est: Licet dari possit Conceptus commu-nis in Analogis Proportionalitatis Propria, istamen intrinsece dicit diversam applicabilitatemad Analogata, servata proportione.

Et hoc modo differt ab Univocis;Principium enim alio modo applicatur Fun-damento 3 alio Cordi; in utroui tamen sesvatC 3 pro»