114 PftludU §. /.

investiturarum ortus, progressus, exitusque fuit. P. Maymburglib. dtlie deudenzj.f. 408. Sanctum Anselmum Archiepisc. Cantua».riens. imprudentia: notat, parumque jebu gerendis accommo-datum dicit, quod homagium Hcnrico Regi Anglix prxstare, abcoque investituras accipere diu recusaverit. Verum quam lubricxsint hujus Critici cenlurx, quamque ad Aulx potius gratiam, quamveritatis (quod in Ecclesiastico meritb displiceat) compositx , tuex historia cognolce. Anselmum Archiepiscopum Cantuaricnfem,quod contra Guibertum Antipapam pro Urbano 11. staret, Guil-lelmus Rex abire in exilium jusserat: Guillclmo extincto Henri-cus successerat, a quo Ansclmus revocatur. Paullo post investitu-ras accipere, Regique homagiumprarstare rogatus, negat se id fa-cere, tot Concilijs, tot Pontificibus prohibentibus, posse; missu-rum tamen Romam, qui sensa Pontificis perquirerent, Episcoposcanonun^ custodes, non corruptores este j quid Angliam, quid jGalliam, quid Orbem universum dicturum esse, si, quxnuperri- jme inConcilio Romano tot Patrum suffragijs sancita fuerant, sub-verti ab Anselmo viderent? Romam ergo a Rege, ab Archiepisco-po Legati ad Palchalcm misli: Paschalis investituras omnino dam-rnare: repetita iterum legatio, at xque repetita repulsa. Sed cum jlegati ä Rege misli corruptique muneribus dicerent, Paschalem 4investituris acquickcre, nec tamen voluisse id litteris commenda- • jre, ne gratia in exemplum transiret, id vero constanter pernega-rent , quos Archiepiscopus miserar, idque allatis a Pontifice ad jAnselmum litteris confirmarent, tertia ad Pontificem legatio in-structa, seda pontifice responsum, non posse investituras äse per-mitti, quas toties Prxdecessores damnaverant j idque decreto fir-mavit, quod inConcilio Lugdunensi lectum acceptumque est- jQuid Rex faceret toties repulsus ? ipsum Anselmum, & Wilhcl- !mum electum Exoniensem Episcopum mittit, qui Pontificem fle-ctant. Tanta Wilhelmiperorantis eloquentia fuit, ut, cum dicen-di finem fecisset, omnes admiratione suspensi hxrerent, obstina-toque silentio, quxab Anglo dicta fuerant, comprobarent. Ad-diti Wilhelmo animi: illud, inquit, scitote, prius Htnriio Regi, & coro -nam, & caput, quam inveflituras adimi poße. Hic Pontifex rupto silen-tio , vultuque in majestatem composito, Et ego, inquit, ne quidem pf*captus meiredemptme patiar illum investituras habere. Secuta omniu ' 11