744 Z& IV. §.l

genti textum levit. iS. d 1 20. ea tamen indecentia tanti non erat,^accedente causa aliqua privati, multoque magis publici ac maxi'mi boni, facta velut compensatione non aboleretur: & ideo levit^permittitur Marito non quidem viva:, sed defunctx llxorisSor<vrem ducere \ cur ergo pari ratione non posset uxor defuncti Mat ltlgermano nubere? ess enim idem affinitatis gradus inter Maritus& Sororem uxoris, qui inter uxorem & fratrem Mariti, eade^*naturx, pudoris, ac honestatis ratio. Deuteris, permittitur Levi'ro, ut fratrix jungatur, quando ex prxdefuncto Marito prolesnon suscepit, idqueea ratione, mfrater fratris fui femen excitet,imum & familiam adificet. Si ergo bonum tam exiguum, tam in cel ‘.tum, mereque imaginarium, ac in hominum xstimatione br cV *lubricaque fixum, quale est proles non ex te, sed uxore quonch'ftua suscepta, illius affinitatis verecundiam excusat: quanto mag lSverum, reale, maximum publicumque bonum, quale fuitpa*^amicitia inter duos potentiffimosque Anglix & Hifpanix Reg eS ;In hoc casu nec divina, nec naturalis lex matrimonium vetat, ii ” 0concedit ob majoritatem rationis: cum enim casus particulares “infirtlti, leges autem paucas esle expediat: ex casu unius leg 153 ,casum alterius ob identitatem aut majoritatem rationis proceposse, definitum est in L. 12. & feqq. ff. de Legib. Cur ergo Pontisdispensavit, si naturalis & divina lex prxfente illa boni privati*publici causa non obligabat? .,

y:. Non in lege divina aut naturali Papam dispensasse» ^in humana, qux eadem Matrimonia vetat, nec permittit quoprivati, aut publici boni obtentu legem infringi: qux enim* ,lex tuta, fucatisque rationibus non exposita? Lctunc max“ 11 ^ubi tanta opinandi licentia, tantusque ardor etiam peffimain virtutes fingendi? Dici etiam potest, Tridentinum voce> nspensationis improprie, & in sensu S. Thomx accipere p r0declaratione tanthm, & interpretatione ju-ris divini.