Tojsesummum Vontisiiem ex justis causis in omni &t. 7*$ *

auris, undique non pareat? Lex qui multis profuit, non paucisnocuerit: qui centum retro annis leveritate animos continuit,eadem severitate incitabit, legumque contemptum inducet, nisimolliantur : alij sunt pripotentes, qui leges non serunt; laxan-di ergo sunt, minorique malo, majus avertendum: alij sunt,quorum imbecillitas legibus opprimitur potius quam juvatur jergo mitigandi sunt leges, nec onus addendum jani cadentibus,alij quos legum observantia, matrimonijs, pace, religione, side-ribus arcet, qui sit crudelitas & illos tam multis malis, &Rem-publiCamaliquä indulgentia non eximere ? Omnium pedibus eun-dem calceum, omnium moribus idem pharmacum aptabis, idem-que ut dici solet, omnium oculis collyrium ? ergo tam Reipubli-ci aliqua necessaria est dispensatio, quam animo aliqua quies, cor-pori aliqua a laboribus feriatio. Cui ergo dispensatio committe-tur? Omnibus? nulli leges erunt, aut nulla legum obscrvatiö.Nulli? hoc humani conditioni, totque necessitatibus plus quamdurum, nihil sperare poste. Concilio?Serum rarumque reme-dium, morbo in dies medicinam postulante, & plerumque necmoras patiente. Alicui? & cui parcius quam uni? tutius quamcommuni pastori ? melius potiusque quam Vicario Christi ? Autergo nulla dispensatio admittenda est; quod plus quam inhuma-num: aut aliqua concedenda, & nulli magis honestiusque quamRomano Pontifici j nam si hunc excludas, multo magis alios ex-cludes, minori potestate, minori gratia, Deique spiritu 'minus insttuctos.

ÄM59