Buch 
Regale sacerdotium Romano pontifici assertum : et quatuor propositionibus explicatum
Seite
768
JPEG-Download
 

768 Xil. 1 V. §> V. & Ultimus.

III. Du o prarsercim novi Pontificis animum perurgebant*

& quod ferre non posset, tanto jam tempore & tot in Gallia Ec-clesias suis Pastoribus destitutas : & quod durante dislidio, p aXetiam inter Christianos Principes, graviffimo bello confligentesimpediretur, ac Turcico Imperio jam fere colliso, vires iterum &potentia redirent. Ergo omni contentione laboratum,ut fubl atl futrimque difeordijs, pax cum Gallo sanciretur. Multa huic op^*obstabant. Nec enim Antistites ä Rege promoti admitti prius P°terant, quam in Comitijs Parisicnsibus contra Pontificis auct 011 'taten, decreta revocarent, sponderentque,nihil se facturos,Regaliam recens Provincijs liberis impositam, agnoscere vif e 'rentur. Utrumque difficillimum factu, &tot impedimentis^'noxium credebatur, ut superari vix possent. Diu, multuuH^certatum j alijs femper alijsque componendi modis, & produ«^'

& rejectis, ut pene spes nulla boni exitus fuperestet. Tandefl 1 »cum & Pontifex & Gallus conciliari festinarent j in has con<fi tl °'nes conventum. Ga.Uu Antistitis , qui k Regt nomtnati ad Ecclesias ^rxnty Conventus Parifienfis decreta revocarent: Rtgaltam , donec st Roß*?

Sede causa finiretur, nand&nofcerent ' Rex ipse datis ad Pontificem litttt ^. 1promittenti Edictum, quo Propositiones Parisijs edita armabantur', ufatuisPontifex vefb, abolita prauritorum memorias Episcopos Ecclefijs , quas ige acceperant i potiri permitteret , folemmcfe more Bullts at Dipltß ^bus neceffarijs mflrueret. Ita utrimque condictum, belloque dofli e 'stico finis impositus.

IV. Pontificis ad Sacrum Collegium oratio in Consiß° rJ.hrc fuit.

Venerabiles fratres!

J Am diu est, quod plurimas florentistimi GalH^^gui Ecclesias Pastoribus viduatas, intimo corC ^ 15 [at jsectu misereamur : Ex quo vero Divin® boo*placuit ad praecelsum hoc Apostolici muneris ^

& ad sollicitudinem omnium Ecclesiarum buwilic^Bostram vocare, deplorabili sank tot animarumcuio consulere dies, noctesque assidui cogitamus. ^