. X t X

VO •

* *

*

*

*

► T

X + X

*

* *

X t X .*. X t X«#- )t(

X i X *.* X t X

* *

*

• m . X t X *. m

X t XX t X

*

# *

94 *

9 *

PARS I.DEVS SALVATOR.DECAS I.

DE INCARNATIONE VERBI DIVINI.

X. » Dventus Meflioe, in Lege pronuntiati liquet ex Vaticinio Jacob Gen. 49. In quo per

/\ Judit totam Judaeorum nationem intelligi defendimus : Herodem vero, in quemtranslata eft fuprema poteftas, inter alienigenas numeramus.

II. Teftimonium Jofephi lib. 1$. Aritiquit. de JESU Nazareno autographum eft, acgenuinum: Neque Oracula Sibyllarum de Chrifto funt figmenta Chriftianorum ; licet ea-dem non extent incorrupta. Demum a£la Pilati fpuria aut confi&a non funt ; & ver£ deClirifti Apotheofi apud Senatum Rom. egit Tiberius Imperator.

III. Epiftola? Abgari adChriftum, & Chrifti ad Abgarum funt gcnuinte.

IV. Joannes Antiochenus pcrfonae, non errori Neftorii favit : Neque repudiando A-nathematismos S. Cyrilli Alexandrini, qui ab errore Apollinaris omnino immunes doctri-nam continent orthodoxam, probavit Neftorii, aut Pelagii dogmata.

V. Theodoretus ver6 non foliim perlbna: Neftorii, led ejusdem etiam errori aliquan-do adhtefit ; rejjpuit tamen, in Synodo Chalcedonenfi Neftorium, ejusque dogmata dam»nare merito coadtus, in qua eadem Synodo Diofcorus ob hserefim etiam anathemate per-cuflus fuit. Henoticon autem Zenonis nullam quidem continuit hairefim ; meritb tamen re-je&um eft.

VI. Tria Capitula in V. Generali Concilio jure fuerunt profcripta tanquam Neftoriana.

VII. Monothelita pon fuit Honorius I. nec ejus ad Sergium epiftolce monothelifmo in-

feflas funt; neque iit verus haereticus 3 Synodo VI. Damnatus eft. ’

VIII. Haec propofitio : Unus e Trinitate pajjus eft carne , orthodoxa eft ; unde Mona-chi Scythae ejus aflerrores Eutychianis accenferi non debent. S. Hilarius Pr&avienfis Chri-fto verum Corpus, & doloris lenfum attribuit.

IX. Peccatum 'mortale in ratione offenfie non eft fimpliciter infinitum.

X. Chriftus vi praefentis decreti venifler etiam Adamo non peccante ; Idem meruit B.Virgini Maternitatem, nec non omnibus Angelis, & hominibus omnem gratiam & glori-am : Habuftque praeceptum moriendi rigorofum, impedibile tamen j quo non obftante li-ber£ moriendo meruit, & fatisfecit ex rigore juftitiae.

D E C A S II.

DE IMPUGNATORIBUS GRATlJE SALVATORIS , EORUMOUE

FALSIS DOCTRINIS.

XI. De Pelagianifmo. Pelagius patria Britannus, inftituto Monachus, non Clericus ,cujus in errore prodromi Fu6re Origenes Adamandus, Rufinus Aquilejenfis, Cceleftii ma-gifter, Theodorus Mopfueftenus, nunquam agnovit internam gratiam, qua? voluntatemadjuvat per infpirationem charitads ; lic£t denique admiferit ut ncceflariam internae illumi-nationis gratiam. Porro Diofpolitana Synodus etfi Pelagium abfolverit, ejus tamen erro-rem damnavit. Neque Cceleftii haerefim, qui in Synodo Carrhaginenfi anno 412. Dam-natus, ad Romanum Pontificem appellavit, Zofimus Papa approbavit.

XII. Ad quemlibet aftum falutarem, etiam ad initium fidei, & pium creduliratis affe-

ctum, neceflaria eft aliqua gratia ftri£t£ difla , intrinfecS fupernaturalis, a£luaJis, excitan®ad agendum, etiam in homine jufto, libero arbitrio ac promulgationi legis & fu*

peraddita : Im6 praeter illuminationem intellectis ad quemvis aCum falutarem abfolute ne-