112

Methodus vita

I ras in periculum extremum , cum aut I

I incapax eris, aut minus certe capax t

f fruauum, quos haec facra fubfidia mo- t

I rientibus ferunt. Ipfepoftula: neque t

I tuorum nimis carnali prudentiae fide, <■

I Non cogitant, quodfacra Myfteriain- *

I ftitura fint pro morbis periculojis , & i

I; non foliim pro defperatis : non atten- <

I dunt, quod Medicis paffim contingant ]improvifi cafus, qui, cum repenteae- 1

grum aut vox deftituit, aut ufus Ra- *

tionis deferit , exclamare cogunt bo* ]

tios homines : nonputdjjem ! Repe cum 3aeterno aegroti detrimento 5 merito fu-*premis privati folatiis, quod ex vanifi*fimo refpe£lu ad homines C nam ,miid dicet familia ? ajunt, quam terre -l vitur foror &c. 6 vanitas ! } fufeipe-j re maturius Evchariftiam noluerit f' quafi in illa venenum fumeret. Tuat-' tende * quid tibi prolit: quid dicant fi Vel putent alii ; quid ad te ?

i Jucunde .• nam cur provida ( fi*

eut modo expofui ) morienti morstri-ftis videatur? quod poft mortem dc*tur vita , prcefente infinides melior ,

FIDES