^2 PraludLt. §. 1.

publicae pacis intuitu, fed maximo Ecclefiae emo-lumento gefta funt, quaeque Rex Maximus, tantoreligionis ftudio, tantaque omnium noftrum obte-ftatione conceflit, Regijs Magiftratibus nequic-quam reclamantibus, fic Veftra Sancitas comple-ctatur , ut Sacerdoti), Regnique concordiam aeter-num firmet, & fanciat.

Quid enim luCtuofius, quam fub tanto Pontifi-ce, ac tanto Rege, quorum confenfione tot in Eccle-fiam bona redundatura fint, per invifa, Sc importu-na diffidia eludi expeCtationem orbis, & publicacommoda retardari*, fane ex quoEcclefia eft, Se-de Apoftolica, Regnoque Francorum nihil conjun-ctius fuitfe, & maximo honori ducimus, &VeftriAntecefibres libentifiime praedicant $ hanc veroperpetuam conjunCtionem animorum noftris quo-que temporibus auCtam oportuit. Quid enim videtorbis Magno Ludovico majus ? Quem Tureae fae-yienti graviorem hoftem ? Quam expeditioremmanum? Quem animum promptiorem? Quemidoneum magis, quocum ea, quae Vos atfidue pul-fant, coercendi hoftis, atque amplificandae Ecclefiae,communicare confilia* Quem ad ardua quaequejam (ponte currentem incitare poflitis ? Ne vero pro-hibeat Veftram SanCtitatem Ecclefiarum aliqua-rum