QuiJ tyt BegSd , qu* lUiti &fl 7*

eas litteras continere in ipfb earum limine intellexi-mus : nam praeter ea, quae de norma in comitijs con-vocandis, peragendisque fervata afferebantur, ani-madvertimus, eas ordiri a metu vcftro, quo fua-fore nunquam Sacerdotes Dei effe (olent, 6c in ar-dua, 6c excelfa pro Religione, & Ecclefiaftica liber-tate vel aggrediendo fortes, vel perficiendo con-flantes. Quem quidem metum falso judicaviftispoffe vos in finum Noftrum effundere. In finuenim Noftro hofpitari perpetuo debet charitasChrifti, qux foras mittit, longe arcet a fe timo-rem. Qua charitate erga vos, regnumque Galliaepaternum cor Noftrum flagrare multis jam, ac ma-gnis experimentis cognofci potuit, quse hic referrenon eft neceffe. Si quid eft autem, in quo bene me-rita de vobis fit charitas Noftra, id effe imprimisputamus,hocipfum Regaliae negotium, ex quo fifeno res perpendatur, omnis ordinis veftri dignitas,atq*, authoritas pendet, c T‘imuiftis ergo, ubi non erattimor: Id unum timendum yobis erat, ne apudDtUM, hominesque redargui rite poffetis, loco, at-que honori veftro, & paftoralis offici) debito defuiftfe: memoria vobis repetenda erant, quas antiqui il-li Sandiiffirm Praefules, quos quam plurimi pofteaqualibet setatefunt imitati, Epifcopalis conflandae,

L ac