734 ZiL IV, JT. V. & Ultimat,

re ipfa ab omnibus habeatur, Nodreque erga Majedatemam paterne Charitatis, quin imo, &caufe ipfius Jufliciaeturum, uc nihil Nobis impoderuro etiam quoad univerf® 03Rcgalie negotium dcfiderandum fuperfic, qua de re ip^hortari, admonere, atque etiam in Domino obfervare 0°®d elidemus.

Qua; omnia Vobis in primis Venerabiles fratres in 00 *tefcere dignum duximus, qui canto religionis ardore, ac p^'tatis merito humilitati nodre in Univerfalis Ecclefie &P’mine adeditis, uc vel inde agnofcacis, nifcil Nos ab EccleW'dicte Libertatis, atque hujus San&e Sedis au&oritacis tuen®propofiro defle&ere. Sed Romanorum Pontificum Prat® 'ceflbrum Nodrorum , ac precipue felicis recordationis Id®®'centij Undecimi, & Alexandri O&avi fuper premiflis c® lC ,Litteris condanter inherere, atque ad extremum usqDC^Lce Spiritum adjuvante Domino inhefuros, uc creditam °°Pontificia pocedacis plenitudinem illibatam fervemus, &maculatam hereditatem, uti a Domino accepimus, Succc**ribus relinquamus.

Epifcopi ad Pontificem in hunc modum feripserei

Beatilfimc Pater 1

in hac tandem exultaniis Ecclefta felicitate ingentes .^Jliani amnes Paterna Providentia Sanclitatis veftra J rU ^ ,percipiant , facilem que in Jinum Clementia Veftra aditum ex P ettur ; nihil accidere molefiius ?iobis potuit , quam quod eo iM n f,u. jres noftra Jint , ut aditus in gratiam San&itatis Veftrce nob 1 ISlenus interclufus videatur. Cujus quidem rei , cum eatn f ut -{^P j

provoluti profitemur , declaramus , nos vehementer q 0 Vfupra id, quod dici poteft, ex corde dolere de rebus geftistijs pr adi 61 is, qua Sanci i tat i Veftra , Ejusque Pr&decegfinmiopere difplicuenmt, ac proinde quidquid in eisdem fcirca Eccleftafticam Poteftatem, &r' Pontificiam vlu6lorit‘1 ftcretum cehferi potuit, pro non decretQ habemus , £? biiben# 1 ’^.