Band 
Dritter Teil.
Seite
291
JPEG-Download
 

291

2. Ja wohl mit Glanz u Macht

un Ehr

Chunt gar e große, liebe HerDur üsi Berge z'fahre.

Der Ustig chunt! D's Land ufund ab

Zieht all's im d'WinterchappenMe gseht-si schier zum Nare. [ab;

3. U mit Pfusbacke chunt voraDer Fön, und blast, was er ver-Dem Winter unter d'Nase sma,U hudlet ihm sis Sundig-Gwand.Dä seit: „I ga nit us-em Land.Was gheit's-mi um dis Blase!"

4. Jetz blast der Fön — bhüet

Gott mis Hus!Gheit Schürli um, zieht TannenU schüttlet Tür u Pfeister. sus„Ho!" seit der Winter, „Saker-I blibe däwäg nimme hie; sdie!DerTüütschelwerddem Meister!"

5. U gleitig macht-er-si dervo.Drum schiesse-s' vo de Berge soIn üsi Täler abe.

Jetz chunt der Ustig selber gli —Wie gseht-er doch so fründlich dri!Nu! juuzet ihm, ihr Chnabe!

6. Was nu im chüele, wisse BettDer Winter über g'schlafe het.Tuet na-di-na erwache

U ribt die trüebe-n-Augen us:„Gottwilchen üs in üsem Hus!Mir wei jetz ärstig mache."

') Schmetterlinge.

7. Gschau, d'Erde steit us us-

em Grab

U zieht d's wiß Totehemli abU schlüüst i Sundig-TschopeU steckt e schöne Meien i;„Wenn alles de so putzt will si,Lan i mi o nit foppe."

8. U d'Schäfli gangen us-em

Stall

U weide; dert am WassersallStigt d'Geiß scho a de Flüene.Bal geit der Schnee am Niesen ab;De stigt an ihm Berg uf und abDie liebi War im Grüene.

9. Potz! d'Beieli erwache o;D'Fifoltri') si o umhi cho,

U alles lat-si füre.

U d'Schwalmeli, mir hei-si gern,Si niste sicher gli wo fern.

Am Husdach ob der Türe.

l 0. Un alli Vögel, jung un alt,Fah' jetz i Feld u Hag u WaldIhm z'Ehre schön a singe.Warum? — Er bringt — weistdu das nit?

Es Gspänli bringt-er jedem mit;Drum si-si gueter Dinge.

11. U säg du mira, was-de wit!Brächt er mir o-n-es Gspänli mit,So würd's-mi nit verdrieße.Dank heigisch, seit-i, mi Patron!I gäb-im mis best Lied zum LohnU ließ ihm z'Ehre schieße.

(G. I. Kühn.)