j>* 6*

e quidaiabu-c ille,

>r£ W'

nstru-ta vo- l

' f

rjp/av, ■frUtJAf ,

A^£V<- !VII. j

!

1

; con-

!

Nam jCqto jZr, ut |furi- i»robat juus id ,

: %'iercnt>

arum-ic hos-indctjt ies. H<.tocul-Cumqualelotidie ilitatus;ichrni 1binas■Quip- jeretut'pyio/fi*

watofi

Lysia«

c \

i scofl'•■lu/ y!s

h i/tf

Cap. <s. Char. Commentarius. 6 y

pro, obolus [emis, vel sesquiobolus. Pollux lib. i x. cap. 6. p/\o» 5'V.ic iij iri ‘ii «fusu -rdhanw <r gf* tiuiiaXeuia. i. e. Amant

veteres jejqMt alent um triafimitalema dicere. Ita iaepistime cujusvis autmeniurae aut ponderis numeros antiqui ieriptores, proderunt Attici,efferunt: iic apud Hippocratem legas Tyk iiusyax, Tf<* »«uag/Mt/ip U m/a-'le/Ltoilt/. & rief wiapud Platonem afi* iqufadia, sexto Te-£«ra: apud Xenophontem ipix apud Theophrastum in fecun-

do Historiarum äumiAa. Apud Athenxum libro quarto tf‘n n/n/iiiSi-Hvx- & in Diolcoridis aliorumque medicorum libris siepe. Sic Latiniinterdum; Martialis, lib. iv. epigr. 46.

£f thura piperisque tres selibra.

Quod & nos in vernaculo nostro idiomate retinemus. Attici veroquam delectarentur hoc loquendi genere, declarat Theophrastus, quiin libro «%t ie-ss; j/is k/MtdU dicere maluit, quam Ixt»*. Impp. inCod. Theod. sex semisiiiqu*, quam tres iiiiqux. Augustus iti testa-mento ex parte dimidia 0 sextante , quam ex beste. Hinc illa suntnomina composita, t ?nvujshuf apud eundem Theophrastum j 8ci tcm apud Xenophontem vyuiiuTmJin. Sic etiam apudgrammaticos dictus ■mbn/n/Mfuc versus, qui duos pedes & partem i'eliquo carmine quasi lcistam & separatam habet. Cave vero con-fundas loquendi hoc genus cum alio simili quidem, sed significatio-ne longe diverso. Heim »/uaioKior enim quando dicunt Graeci, nonjam obolumsemis sed duos obolos femts volunt intelligi. Sic dixit He-rodotus iKieai .-Q'ttvx'v iCJbjuov pro eo quod est, pendens

fix talenta cum dimidio. Sic apud.Dinarchum aymv >>ui/M^r,produabussedrachmis semis-, vide Pollucem. Hoc quoque imitati suntLatini veteres. Fuit enim veteris consuetudinis, ait Varro, ut retroer a dicerentur, ita ut semis tertius, semis quartus pronuntiarent. Indec st, fißertius nummus, & seßertius pes, pro duobus astibus seniis, &“Uobus pedibus semis. Et apud Plinium libro xv 11. capite 11. qui-r s is semipes ex Grxcis scriptoribus, quod ipsi dixerant niunhi »furntiw.V° (: cst, quatuor pedes cum dimidio. Adi Priscianum, & VolusiumMxrianum, qui hoc posterius loquendi genus diligenter explicave-runt. Nos autem ideo hic notavimus, ut ne similitudo duarum lo-cutionum cuiquam imponeret: quo in errore doctissimos etiam vi-,os versari videmus. Testis sit Demosthenes; m cujus orationibusstuoties extat altera harum n&nm, toties peccat eruditissimus Wol-,' Us - Nam quod in ea pro Androtione scribitur, it iret <f>*f «-Lsv.( 'jr»i7iirn i/umXitiv*, duo talenta semis, significat: non quatuor cumdimidio, ut putavit interpres. Sic debet hic etiam locus cx orationeexponi, 'xk airsSijiun ertr^* »ptlahdrnn ii) tsiiuedisv cT £#■)/_-' item iste cx ea 7fg)s n txbretenr- sub initium, änry^-id/sUi diti/J'ejirrtja. Postremo in oratione contra Tbeo-c nncm, qux iinscribitur, non aliter illa exponi debuere, tSISn'V'/ »//i,unii tst» -tiS dJb>3&ic.l T'j>. Tot locis apud summum oratoreme Atat loquendi hoc genus: in quibus omnibus lapsus est vir doctus,lUtim non observastet quid inter if H ifindKctint, & igd-ni «andxxim

E 1 inter-