Cap . io . Char. Commentarius. 89

tuimnOr, & pwmxwts- sunt & ali* apud veteres grammaticos eorun-dem hominum appellationes, qua: mihi nunc in mentem non veni-unt. Creterum vocem puxmihvyi * Aristoteles ad disputationes philo-sophorum aliquando transfert, & pro dxQtGy\zyix, vel Xi-iHyxuyia (rtii~nutiloquium possis vertere ex Tertulliano) usurpat: ut in pulcherri-mo loco qui sub' finem primi Mctaphyficorum habetur. Juvenalis/uix£f\ayint dixit minimas sordes, satyra Xl v. vers. 12;.

Sunt quadam vitiorum elementa-, Ins protinus illos

Imbuit, cogit minimas ediscere sordes.

Apuleius sordem infimam pro eodem dixit lib. 1. de Afino aureo pag.izy. Cicero & fwiyxiyi parcum &,restrichtm solet appellare: sicut8t apud quosdam Graecos o-pq-j«* hac notione politum invenias:Suetonius in Nerone, cap. 30. sordidum 8 c deparcum: Plautus inTersa, A. II. S. 1,1. v. 14. triparcum: in Aulularia A. II. S. iv.v. zf. parce parcum: quo loco extat etegantissimus amoenissimus-que & character hominis tenacis & o-pux^xhye.

Ti Aipops.] Significat 75 tsidpo&v sumptum & impensam, atqueadeo pecuniam : sic apud Aristotelem, non solum in definitioneKtftSeiac qu* habetur in libello de virtut. & vit. sed etiam alibi saepe:estque istud vocabulum hoc sensu Polybio, Dionysio Halicarnasseo,& aliis quibusdam familiare. Sic accipiendum illud Ecclesiastici capi-te vii. commate 10. M» pixoy Aupipx >&m /mfi tr imÜ üAk-

piv yywrm cv Xf'' 7 ’? ‘fdp. hoc est, Ne commutes amicum ulla re sivepecunia. 'O y«s- Cave quicquam tanti a-stimes, ut id amici jacturavelis redimere. Ita exponendum e fle hunc locum clarum est: 8cevincit altera pars istius commatis, qua: eodem cum prxcedenti per-tinet: quod fere perpetuum est in hoc & Solomonis proverbiorumlibro. Quare errant graviter qui aliter aut interpretantur aut legunt.Legunt enim doctissimi viri «Axplpir quos etiam vetus interpres re-fellit. In eodem scriptore sic legitur capite 17. commate 1. -fiojLi «-Axpope 'Ov/X-d HyjtpTvv, domepifit cpdttX/Ay Iujsh. Troptcr

pecuniam multi peccant, & qui ditescere laborat avertet oculos . Noshic quoque eandem vocem censemus restituendam; 8c legimus, ysty-yAxpips Tmxxd iif&pmv’ perspicuo & optimo sensu: 8c confirmat hancnostram emendationem posterior pars commatis. Ut ne dicam vete-res sic legisse: qui tamen inopiam minus recte verterunt. At in om-nibus quas vidi editionibus est dfixpip*. In libris Maccabteorum ex-tat locis aliquam multis vox Adpo numero multitudinis, prorsus proXphwt*- quod interpretes cum non observastent, mire se torserunt, 8clocos censucrunt emendandos, qui optime habebant. Exemplumunum aut alterum proferemus, libro secundo, capite primo,' k- o?s *•ßam’Kusc.-mixa. Adpspjt ixd/xStyi y, pu-nAfr hoc est, otN,* l 'r~Ustis. Capite tertio, «SV tl n-xUSHT Axpopwy dyxo/ 3 -ju.eaiy Tt)' ■7r" Srp.dixit pro xhhmsstov. Neque recte ha:c mutant quidam, magnimeo judicio viri: hoc uno minores, quod se maximos credunt, &bmnia sibi ptxsrsiyrm-me Snv licere in literis volunt.

Uißr cy tiS/ utu/i »/siuCeMtr i-mufcii psit T»y yiiuayj Fortaffe W arduis.

Est