102 Is. Cajaub. ajd Theophr. Cetp. ji.
invidiosum fuit ; ac ne legibus quidem permissum, ut testatur Ulpi-anus in eam £>emosthcnis contra Midiam. Melius hoc sane & ca-stius Athenienses quam Romani: quorum nota est licentia estrsenata,in alendis ornandilque pxdagogiis; de quibus non repeto qux sunt idoctis hominibus observata. Ea propter scribit Tatianus, Romanossolere mtJi>i dyikxf, < 3j~mp irrmer yspCssAtt, Similis querela
Clementis lib. in. ludag. cap.4. de fui temporis hominibus, tmpoatn Sfu\&‘ mp eumIc, x) fjtetQttutci dolitet dyi\as, rjtüycTrip Sctu-
Us*-™’ »t ipiih-jirnq 7» jytM©-. i. e. Ab eis exercetur turbet pocilrlatorum, formoforumque adolefcentum greges, tamquam jecorum, qui-bus emulgent pulchritudinem.
Meinst p-.JTiiv i tuvimu flpw.'] Quoniam plures servos secum duceread sarcinas portandas, & magni sumptus res erat, & pratterea invi-diae obnoxia, ut modo dicebamus; propterea saepe eveniebat ut unusille qui duceretur, pondere iniquo oneraretur; quod genus iniquita-tis ita frequenter usurpabatur ab Atheniensibus, stare Aristophanis,ut comici eorum temporum non aliud argumentum saepius in suisfabulis tractarint. In omnibus enim illorum comoediis erat sempermisellus aliquis servus, qui onere pressus clamaret vel
Eam ob causam Aristophanes aequales suos comicos tanquam insubi-dos, ineptos, & eadem semper chorda oberrantes castigat, cum iaRanis, rumi in parabasi illa elegantissima, quae est in Pace: tamen
idem ipse poeta Pasiam similiter querentem inducit in Ranu: videinitium ejus fabulae.
‘Eh<i%<cK i-nj j«* dfy! bjtvMv ] Notabis pro Ixti-j?». Aristote-
les tertio Topicor. M d\t$u yip 1V S"E2ilv tem adu cu&Hotr 7 nrilH T 'vhrri-fe' ti t' 'nriTnSby ug.to.ei r ygpifi[jSi' yvjtuui j oepuie pijit&cr & hic ud-Xtva pro «sJmo». Idem libro De sensu & sensili, cap. 1 v. ij<$-
fjüjj dSd alw aJobiuj» tultmj, Pejorem leu hebetiorem etliii
animalibus habemus hunc sensum (odoratum): xet&irLv dixit pro x**l a 'Quare nihil opus emendatione, quod quibusdam videbatur.
SsMvpj» n> iX-ll'.» iTrpjLus.] Sitrgj» oleum est, ai muiXaittfuvn vetu-state corruptum, ac rancidum, & cujus odorem nequeas perferre,utait Horatius, Lib. ti. Sat.i. verss9- Grxcis iaysy proprie. Putreoleum dicere noluimus; qui praesertim didicissemus ab Aristotele■w \crt&L magnam partem este dmtdt. Atticis autem mtrrppt Sc »»»,sive ntAle siepe opponuntur: ubi ineptissime <m?rgßy putre reddideris,ut est a veteribus Grxcis grammaticis observatum. Sic oun^v omvinterpretantur grammatici veteres, f rr pii -nS rihet u\»dy & tmtrgpivocabant lucernam que non luceret. B. Chrysostomus humi-lia iv. in Epistolam ad Timotheum, dtd ovat ty nzcrrpjy \v%vw iratinouc,®£?r t lw iyxaxe‘tf<rfMtlw St&nrtmAt dei \lyufy. Tcnique, ut ibidemobservatur, tmrrfn appellant Graeci quicquid eum prsestare usum nonpotest, ad quem est comparatum. Verba Chrysostomi sunt, m* i|U» t ’mi Mit* cvtrfßy Ay/dy. i. e. omne quod proprium
usum non explet corruptum dicimus ,
K at