JIZ : Isi- CASAUß. AD ThBOPHR. C.lp. lf d

Bamus? »mtiti'-vtf 'JUrj emi, ■rjtiMim^e/ai&'i % '/?«(*. Z> est ali-

cui, nempe aegroto: quem planius illa mox designant, ■# k&ku: iytrrt.At yjLt&crmfyijfyj © 4 est, inepte se illi venditans. Kam quia solus ei om-nibus domesticis 8t amicis aegroti voluntati morem gerit, hoc istesuum in illum studium ostentat 8t veriditht: homo praposterus, quiid libi gratiae apponi velit, quod justa icprci-re nsione dignum sit. Itaposte accipi verbum jys»docti nön 'negabunt: sic apud Plu-tarchum in Antonio, iyxArxtrmljiSsi nie aip-jiiisoftentare tanquatn pul-chra qua fint turpia. Omnino istam vocent mordicus retindndamcenseo: vel propter effatum Coi senis;"qui in lib. nij« hrifS' Vere Sceleganter, ^xr-.iiut h nnm, inquit, i x.-t&.wmrfiJii, aft, n mpflgtv. Ve-rum de hoc loco Theophrasti amplius cogitemus. Fortasle verumest, quod in margine unius e Palatinis codicibus erat ä'diiofatum,xau/csc-n^tfutaf id erit, febri ardente laboranti: 'tunc cnim M tfÄtximcaeger vino abstinere-sinitur, quando ipsum febris-illud genus habet,quod xtwusL vel xtZm medici appellant. At illud -quod sta-

tim sequitur non est hortari aut inducere, ut docti homines-putant;fcd quod Hippocrates /«r»»/>if«v dicere'solet, hoc est, Kgrotuftr-mlecto jacentem attollere, St ita componere, ut pössit commödestii-bcrc. _ _ '

Kai yuueuxi; TiXtuvinim;.] an r ittia?; an 4 “ irxxrist xj ; utro-que enim modo postis accipere. Quanta fuerit veterum eneufyU gcambitio in titulis cipporum, res ipsa indicat. Plato vero, ut huic am-bitioni ßu/tt, ut vocat Tertullianus; humana, ut Plinius; obviam iret,legem hanc inter ctcteras ferebar, Ne cui liceret tumulo cujuiqudm'longiorem quatuor versibus heroicis titulum inscribere; libro' xti. 'Deiegt&us.

“on xj jrpoTt£jv mixdidic' w-dcuKi.] O hominem non fblurrfCäSssi^p»sed plane vacui capitis, Sc ut ait Pindarus; r.ieed, rov-vv! Vult 'hic pin- 1jurando quod adigitur fidem astruere, -te ait siepius jurastc se-.‘ non"poterat melius probare quanto haberet neglectui jurisjurandf religi-onem; qua: quidem in non jurando, aut quam rarissime'jurandomaxime sita est: vix est enim, ut qui sepe juret, non interdum pe*:jeret. Quare optimo sane consilio Theophrastus supra inter -homi-nis perditi profligatique notas hanc cum primis numerabas,.quodfacile Sc leves ob caulas juraret. Scite Sc eleganter Hierocle$, ;C«M-tnent. in Aur. Carm. 1 ‘ythag. vers. i- pag/ 37. Edit. Londin. A°.I6p4- fpag. 31. Edit. Cantab. A°. 1709,)'-^,^, inquit, -> 'ifxtyf, nS /d»

er&g. t ' l £S°s bsnid xxta^fixSq, iy iledi: Ctc nv fsxidtcbbJ/cu suv eudu

sus jurandum cole, temerario ejus abusu vitato, ut reltfta jurandi con-suetudine sanfte- jurare consuescas. Est enim verissimum quoti PhiloJttdteus ait, De- decem praceptis Legi,^ cJ, 7 } cK-pv\o-.eyd:: ctfAsz.'-t, d,—~*Q // 8c alibi idem, « PS dirs « mkuOiixt*.' -CtitptdcjuY. rfbX’ Aitri^c ‘ili iroc-d- sät *“ Exemplum hujus stultitia: in his versibus lepidii-'

simi Menandri;-'■ '

Xkvrdpx <1 H ibr CLir.

K ai tmj 'Kiixu-li ■ ‘iMjMxde ' : ■ -

Heu jrttTiyy ä<st 1 mtkdxit. Ai