Cap. 2. Char. Praelectiones. 21;

viri tum fceminx, unde mos tingendi comas, quem frequenter tan-git inter alios Martialis; Hb- 1 •

Cana est barba tibi, nigra esi coma-, ungere barbamNon potet, hac causa est ; sed potet, Ole, comam.

2 « it 5TOJMV, Ji Ty^jc hV /Mhtuttu,

Tä? ßä-eiw AjVACTtl, ü di Tt 8

Tritum illud, Cara facit canat — sed 8c non minus Cura facit nigros.Nam sepe capilli, qui natura cani sunt, cura & arte fiunt nigri;

J 3 )ui color albut erat, nunc est contrarius albo.

Idem s 7 ib- ut. F.pigram. 43.

Mentiris juvenem tinclis, Lcntine, capillis,

Tam subito corvus, qui modo cygnus eras.

Non omnes fallis $ scit te Proserpina canum:

Personam capiti detrahet illa tuo.

Quod fle ad verbum Graece transtuli,

ai£»£v ßa-idje, Asv-n«, rJfxyon,

OsTOf 7 i'Sd. yjyxs 0: '.rori rjjKvQr- ht. >

Oix mtw onKtbv <r’ IA TUpnfwei-x.

IVnjixtw yyf/xhn, » x «ps\o no -nite.

Athen, ex Arist. tib. 1 s. Ax -n ei txyuyr.) mkul-nSft > » ra 71I UX’PCV Adtd. to siyxrnySv si>. Ab s iu^wn^ir i> A' atjftfid: ireKianipet miei.

Sic dum ßi-jHxcn ttchidc, ßhx-rihioi Unde junior illa amafia

ätj'oßc /untnxix, hominis semicani, in fabula, dum senior altera nigrosejus crines evellebat, ipsa interim canos carpebat, » tfy vejZiZtxijx. tocrttro\i«'s axin rtfytrp&TQ, « ij ywn&t Tttr trCKtac asjus drtianaoei^

Ita miser ille homuncio ab utrisque calvus factus est.

Alii serius, alii citius canescunt. Referunt Plin. St Gell. in Alba-nia nasci homines, qui in pueritia canescant, 8t plus cernant oculisper noctem quam inter diem; qui tamen non propterca Albani dircti sunt, ab albis crinibus, futi censet Solitiusj album enim pro cano■Latini non dicunt.

Adulatoribus mos erat regi suo canos evellere. Testatur Com.in Equit. j rat mXidc se 'jodyov »»» tntbmi, Ego certos tuos car-endo juvenem te faciam. Hoc est stylo Ciceron. Veliam recoquere,& Homero,

amptitrif •S-eTv*! vio» ißm via.

Lon ? e , ’gjtur differunt, imo contraria sunt sibi invicem haec duo,eroKixc biXerfi, 5, tjmhv, canos evellere, & barbam vellere; hoc

f»e<siaov, fl[ uc | iioKxxtvttiUr hoc derisorum, illud adulatorum. Unden0n ^ ny.r.us eleganter proverbii loco usurpari pofle mihi videturmktxs wAsj j», jtiiilatoribus, quam Tniyw* tirnm, fle injuriosis Stillusoribus. Adulator hic noster regi suo canos vellit, si non manu,saltem lingua, 8c caput ei demulcet, & inungit oleo lux blandilo-quentiae, quod tamen comminuit caput s inquit Psaltes'. Sed ille hocmodo t*»e ,*?« »W (quod olim delicatuli 8c mollicelli hominesfactitabant ) ut hoc unguento delibutus recoquatur & repubescat

O 3 rp: