Ja c. Du PORTI in Theophr. Cap. z.ypiuat ti OTMoi tsmusiaxehxrju. Verba sunt Athenasi. Atque hinc ex-plicatur locus in Arist. übet. lib. III. cap, i. K *i tA J Ahvwjwm-’h.tufsis- türm 3 auTis'i "XiyjWzt nyxim. hoc est, Et alii quidem Dtony-fii Tyranni assentatores -vocant Aitmmxixxuif, ipfi vero [e (honestiorinomine) vocant Artifices. Ita enim mallem haec verba interpretari,quam cum Theodoro Gulstono, viro gravissimo e familia Hippo-cratis, qui legit Amotmukxiiac, & vertit, Bacchi assentatores, & deHistrionibus hunc locum intclligit; quod est dttputrStnumt, nam illelocus, ut opinor, nihil est ad Bacchum. Ferunt igitur hunc

-te AiMuoitt e4h*yjt, iJiVirt Atorboioy yit.iyrx vsri nyuy yvcoylftayy,my)S\drtu ( iwäyiy S «' ajjtfyS srxei® 7 visor, üe MH truvaxiffl). ."Bvet »Aitaotn^f bgfivmr imbr, <Six ihx «,H i oyu/XKxav Klyfisur yXf'

,*T für (fitor) mcailte, Jion tb pttSir ytxiiw W, _:- Chitifiphum

assentatorem Dionysii, cum procul ridentem Dionysium cum familiari-bus videret, tanto spatia dissitus esset, ut exaudire non fosset, ri-sisse tamen ; Rogante que Dionysio , cur rideret, cum ea qua dicebanturminime audivisset-, dixisse, Vobis credo esse risu digna qua diäa sunt.

Pictor ille apud AJlianum Homerum pinxit evomentem, reliquosautem Poetas ejus lambentes vomitum, tsi "o^pov imis i/Mwöia,*Tsf 3 in.it noiimt; nt' ißn/jar/Mix dpvo/um. Quod poetae tantum inpictura, id (li Athenaeo credimus ) nequam hi mastigiae, foedissi-mi hi adulatores, oi AtonmnixxMc reapse fecerunt, non Homeri qui-dem, sed Dionysii sputum vomitumque lingentes, iisoxei^rnc A oja-Xoy, ia» 5 if/am ivi5, puxn-pix i\syt Tt) yXoaJnptv. Sed taedet mepigetquein foedissima hac adulatorum foeditate describenda tempusinsumere; & vereor profecto, Auditores, ne Camarinam hanc ulte-rius movendo nauseam vobis creem. Sed similes habent labra lactucas,8t si hoc dapis genus parasitorum palato arrideat, non mirum si quic-quid dominis luis in buccam venerit, vel quicqujd ab eorum ore pro-fluxerit & effugerit »c*©- bA'rmv, nequam hisce vernulis aut sapiataut saperc videatur. Unde nixui- hie noster apud Theophrastum re-gis ori avide inhiat, & cuivis joco, aut scommati, aut vocula:, autlyllabs inde mananti applaudit, arridet, atque asientitur, atque hocproprie est assentari. Assentator enim est (si vim vocis & etymonspectemus) qui assentit ubique & consentit omnibus. Qualis Gna-tho ille Terentianus;

Jihiicquid dicunt, laudo i id rursum fi negant,

Laudo id quoque-, negat quis i nego; ait ? aio.

Unde Crates (apud Stobxum ) v«c ttixinaf, lepide, conflato vocabu-lo, appellavit wtuoipdyw, ä verbo nyejnavtoHv, simul annuerevel afsentiri, & viz.. quod victus gratia (nam ad id primo re-Ipiciunt, viz. t vel inter epulas omnium dictis facile

annuant, 8t assentiantur, veris an falsis, lepidis an frigidis, acutis aninsulsis, nihil pensi habent. Atque hiuc est quod nonnulli codiceshoc in loco, pro mnoßc, legunt x u xtxx’ ente-sarn fiixgse, quantum-vis frigidum, & infullum, & infacetum id scomma fuerit, hic ta-men

Ca

me

8c

adi

tis

toi

s P

sit]

est

pn

N

°!

dt

ul

tt

T

fi

V

f

V

r

i

i

i

<

i

.'4