0

Cftp.i, Cha.R. PRifLECIIONjE,?. 2.LZ

cx.literatura vocem hanc syrum esse puram putam Gratcani, sedCrxce non significat fructus sed fruges, non arborem sed sege-tem, non pyrum sed triticum, Sed etsi non fit .v.ox mere Grseca,derivatur d Grsco, ut Sc omnia alia Latina vocabula in quibus h*c li-tera repentur; pyrusigitur ut & pyramis d mp, mßs, propter formamPyramidalem, atque ita disserunt a malis quse sere rotunda,

Pyra & poma, & ejusmodi fruges autumnales, erant dona amatoria»ideoque & adulatoria: adulator enim ubique & in omnibus umbra est,& larva, & simius amatoris. Adulatio siquidem hujus rei optimi estcorruptio, vermis qui nascitur in hoc ligno viti, musca mortua inpretiosissimo hoc unguento amicitias,mors in olla. 'IsiQum fer-uet olla, vivit amicitia parasti, 6c non amplius. Et forteab olla, nomen obtinuit adulator, quasi adollator , quia ad ollas cur-rit; 'aula enim pro olla dixerunt Vett. ut patet ex Plauti Aulularia inisi potius ab a epitatico & «fÄ©-*, dulus, adulator, quia tam scr-vu #i pecus; videtur enim adulatio nihil aliud este quam excessus inservitio; sed redeo ad munera nostra parasitica, poma & pyra,sslalumconsilium consultori, 8t malum munus ab adulatore pesii-mum. Et quia ludicra hic sunt in manibus, ludere libet hoc epi-grammate.

Ecce colax magnis pyra pomnaue donat amicis,

Nullius tamen hic (credite) frugis homo e fi.

Erimus adulator miseros hac arte fefellitMortales-, malum est hamus Q> esca mali,frugibus autumni brumalia fercula captat,

Vtgnacfue larga,pyris, imo Decembre pyra.jShticquid id est, timeo parafitos dona ferentes,

Ne mala mala mihi, *’ aJh&. ferant.

X^svr.J bonus, utilis, plerunque in bonam partem; aliquando veroin malam, per antiphr. vel ironiam. Aristoph. initio Nubium, «V iXt*<sts <s'W «twist« iyipt-nq -f v uniis- bonus iste puer ,this f-caeet youth,ironice. Demosth. pro Corona, ’&gy.yß t&rrinu-ns ot xfW arp(rC{s t-m yjt&Ul-n c* ipsii o\ttc fJtUüif. Boni isti legati-, thefe pretty

tmbaffadors.

Xpas-i? sm-rgpj usi?«.] 0 vos boni patris progenies, pullities ! O bonipueri, genuina proles ! O matre pulchrafilia pulchrior ! Etiam hic adulato-rum mos est, regem suum coram & in os laudare, sed oblique, &velut aliud agentes, dum tertiam aliquam personam alloquitur. Itahic ufi noster, dum liberos alloquitur, patri adulatur. Me ama,ffi canem meum, vulgo dicimus: Multo magis me, 8c mea ««?«.ideoque adulator in conspeitu patris osculatur liberos, ?<wi r*e- mti-< ^ tc > ut ostendat quantum pixii -i At certe in hoc caso, tan-

som intereft inter ttksiv & tixth, quantum inter adulatorem Sc a mi-CCI m, quorum discrimen fuse nos docuit Plut. in eleganti illo libello,'ssiem supra citavimus. X tr ». Huic plane contrarium est ^llud

TrxfSi-

I