r;6 Jac. Du p orti in Theophr.' Cap . a.'

terpretes ile cxp. atque illum Jactis lapidibus in capite vulnerarunt, 0»remiserunt indigne habitum, seu contumeliose. Et sic Vulg. illum incapite vulneraverunt. Quem fic nos sequimur in Vcrsione nostra.Hsc significatio verbi quam nova & insolens sit, negarinon

potest, nec distimulat Cl. Casaubonus; qui, licet hanc interpretatio-nem amplectaHir, fatetur tamen hoc verbum in hoc significatu este-N iif)i fiswr. Quamobrem, etsi Ego non is sum qui temere

velim discedere a recepta vcrsione, mihi tamen fic ingeniosa fit valdeprobabilis videtur conjectura'doctiiT. Ludov. de Dieu, qui ita hunclocum vertit, qo cum lapidajfent eum breviter ( vel fummatim, com-pendiose) egerunt, remiserunt inhonoratum, i. e. non diu disputa-runt, sed omnibus scrupulis 8c difficultatibus in compendium contra-ctis, breviter & fummatim collegerunt, remittendum eum este ig-nominiose: breviter, & dimiserunt i. e. breviter dimiferuht, phrasi Heb.tisitatiilima, dnizuxa». Eodem fere sensu usurpatum in-

venio verbum huic synon. dmx*pv$h apud Herodot. Terpfich. •mH-ify©- 5 »gfr ccfyKut, dntxtpiifit <r%i idj%, Ubi id ex nuntiis audivit,ita eis ingenue respondit, Valla: imo potius, fummatim huc 'tpfis resp.vel, rei summam paucis complexus, ipsis ita resp. nec absimili prorsusmodo dixit Hesiodus non procul ab initio Operum, « cs’ejy i iyJ \iyi imufufeloa, alium tibi sermonem, fummatim dicam, velpauciscompleclar, iup-j},cudw quemadmodum Thucyd. xtfiKrr.tujrye U■mxxät 1 . e. fummatim dicentes, in summam contrahentes. Schol.Xipx\atSrnf KtpzXataJSe, xj siwrtIjU.r,ibila>c \iy>r,tr bmxistg/r fic pleni-us Demosth. in fine fecunda: Olynth. xejw J» xeip*\*tiv fic adhuc ple-nius idem Demosth. in fine orat. »Ä nuurd'q, u ‘ASjivomo«, m-

drrdrmy Üsnfjt/Sicy.

IldiU Xiynth-ctc ■cmX'Jy.ßdrn ] i. e. rmyia ngfC sfiej.v \iyet v, ad

favorem captandum loqui, placentia loqui, ad gratiam A benevolen-tiam omnes sermones dirigere tfy accommodare : quod facere solent tumRhetores,fic Demagogi; di fefcoxlm xj Atcunuxiiac, in publicis concio-nibus ; tum parasiti, atque adulatores, in privatis colloquiis. HocGneci uno vocabulo eleganter dicunt yyjefcyxmvih i« ht yui, Non estmeum frustra adblandiri, fic lingua tantum fic verbo tenus gratificari.Schol. yacßryKaosüv (li'/fj. jAaanif yay-Z, «S5 Xj i* tpyn!• fic transposi-tis vocabulis‘in compositione , vel potius yXaumyaoOZr

quo verbo usi sunt 70 Interpr. in quodam loco Soloni, viz. Prov.i?,.23. 'O ixiyyar dvipti-re qje: , ydpihe yjirxm V^h *5 yXttcuoyyp/.Txv'rdjy ,ßhti reprehendit hominem, gratiam postea inveniet apud eum, magisquam ille qui lingua sua adblanditur. Heb. JW 7 pvHOO quam quilevigat (f emollit linguam. Cujusmodi blandiloquentiam Grarciyjx&xoylzt appellant. Usus est hoc vocab. S. Paulus ad Rom. cap. 16.Stx t ~; yr^ychyi-r. xj ifxymrdu rds yjLpdictf ■ dxdxav , Per blan-

diloquentiam (fi ajferliationcm corda hominum simplicium seducunt,XfKfixiyu igitur sunt adulatores, qui bona verba dant, fic prtetereanihil. Unde Pertinax Imperator dictus est yjxp>\iy&' (inquit Aurei.Victor )qttia blandus magis fuit, quam beneficus. Quid quod hac ipfif

voce