C ' ap . Char. Prä i-ectiones. X49

ct ai fw ,7 anno superiori. Medium quodammodo inter hxc duo diadverbium vel potius, ™-nc, hoc anno-, potius (inquam)a ec enim affentior Etymologo, qui -nne Atticum esie vult pro ni™.Atque ita vulg. Lexic- mne hoc armo , pro quo Attice ume. Se dprimo exemplum dclidero ubi <™nc hoc lensu legatur; communiterenim dicitur oirte- Deinde m Ttr plur, est a püe tinea ; vitanda ergoooitfiwlamc nominis St adverbii: denique Etymon hujus adverbiiostendit commune este, Sc non ex Attica tantum dialecto, procirnt, quid enim aliud est wnt quam 'raf «tu vel tktmtJ «t«, hoc annoTllifum unde dicatur, nemo quilquam ex Gramm, nos docet, quibusalioqui (blenne est circa has vocum derivationes Xia?o\oy«r nec mihiin promptu est ejus probabile aliquod Etymon afferre, nisi quis abaltero adverbio velit deduci, viz. a trans, vel supra, orifoa J K -penore anno. Hxsi aliquantisper diutius in hisce tribus adverbiis,(rripvtri, anno superiore, lätic, hoc anno, r<“r» in annum sequentem)ut hisce dignoscere St demirari liceat felicitatem atque copiam hu-jus lingua:, cui suppetunt hx singula; voces ad exprimendas lingula*has annorum differentias, praeteritum, prxsens, 8c futurum. Lingu»certe nostra ad periphrasin hic cogitur; caret enim uno vocabulo,quo ullum ex hisce tribus designet ; sic Sc Lat. opinor etiam Sc alix.Eic vi»«, & sic semper cum hac prxpositione quin Sc alia ad-verbia temporalia prxfixas habent prarpos. sed libere; leguntur enimsepi sii me per se, Sc sine prxpositionc, solum hoc adverbium tiu-m(quod scio ) hanc prxpolitionem »/s tanquam comitem individuamlemper habet fecum conjunctam. Generaliter igitur hxcRegula ob-servetur : Adverbia temporis Ixpc habent prxpositiones sibi prxfixas.Sc (quod amplius est) etiam sine mediante articulo; quod in aliis ad-verbiis vix, -aut ne vix, videre est. e. g. »ori ori>u<n superiori anna,de v (ni» m annum sequentem, ‘it aji&ot in craflinum, »ori 7s n, exin-de, ab illo tempore quarebat, Scc. sic i* tbr s ex eo tempore i quod licetCritici quidam damnent tanquam E'Aoowp»*«, gc no-

minatim Lucianus, in Soleccfia, Sc Phrynichus, in Vocibus Atticis,ne ob n (inquit) yjr IOL un -Ji v % utrre, ätK i£ c*«'vk. Aristot. tamen,

non minus purse dictionis quam philos. exemplar, hoc modo locu-tus est 'q.dellist.AnArx i« obn dtnii«rx{, exinde moritur. Hxcigiriif,ut 8c forte aha, cum prxpol. ponuntur, sed divilim. Jam tria lime(qux observavi )advcrbia tqmporis, qux cum prxpos. leguntur con-junctive, una voce; ea sunt ‘t*. tm\tu. ut tioi-rt, lijän. quo Sc

Hott), utitur, i^ioj emo (ßr, jam inde a majoribus : iic «jtcfot in N. f-i.c. ab hoc tempore, Vulg. a modo, parum Latine; sic cr.naKex, rrssonfKat. His qdtli potest adverbium aanf, quod Sc cum prxpos. con-junctim legitur,ut yjStbmfc. sic ab ira» Sc futiten-m,

& fuiitufre. Hxc jam omnia, sive divisim, sive conjunctim, cuniprxpositionc leguntur, idque frequenter fine mediante articulo.Solum adverbium prxsenris temporis sc. »5« cum pr.rpos. nunquamlegitur,line articulo intercedente; nec enim unquam dicitur «*»' »««-sed «yri 2 rud, nec « m£.sed «i 71s n ut, Cubaud. sc. fortasti

' ' h*c