500 Jac. DupoRti in Theophr. Cap . 6.

longius hinc digrejji mihi maledicatis: praeclara vero vox, digna Rege»imo & tanto Alexandri succcisore. Igitur homini rjtmt xxijt <siwt3S<male audire, aliorum probra & maledicta patienter ferre 8c aequo a-nimo audire, t'-™' 1 ni ‘6b, & modo in laude, modo in vitio, & vi*tuperio ponitur. Siquis integritatis sux conscientia fretus maledi-corum venenatos morsus, Sc latrantium convitia, aequis auribus ac-cipiat, & ex animi celsitudine & generoiitate contemnat; prxcla-rum sane hoc, imo regium, atque magnificum: sin vero quis tamperditi & profligati animi sit, ut famx sus pudorem omnem, hone-statis, bonxquc existimationis curam deposuerit, ita ut hominumde se rumores atque sermones susque deque habeat, is demum ex-tremas nequitis lineas attigit, is homo est deplorati ingenii, & de-Iperatx malitis, & vere 'sanmmisSp®-, qualem hic coloribus suis de-pingit philosophus. Et certe quo melior quis, 8c integrior vir est, eomajorem nominis & existimationis sux rationem habet, eoque fama:siis lacerationem iniquius patitur, diipendium eo aegrius fert. O««ciit 'nvfgfe ■mxinx.S ieSeit>f$r tuSn!r 'ajigitret, ut inquit ille. Et prot-elare Menander,

Kx\afc 'axem uJitM f, $ erXx-mv 8t\»,

'Bonum nomen pretiofißimum efl unguentum, "2^ JCUJO l~TH IVisl, in-quit Sapiens; suavis paronomasia de re suavi: & summopere curet virprobus, ne pretiosum hoc unguentum maledicentis musca putrefiat. |Scommatis 8t convitiis proscindi, h. e. XtiAptbUocu remotius, 'svminx- jfty’©* libenter fert, h. e, dudrmj, libenter, sequo animo potest-, hoc 1enim valet hoc in loco JWi/^igK vir honestus 8c prudens xgresinit vapulare se hac ferula, Lt vix indulget patientiam flagello con- .vitiantis lingux; quamobrem scurras & rabulas vitat cane pejus &angue: quod si forte in has bestias aliquando incidat, statim pedibusconfidit, 8c proripit se in fugam. Ita Aristippus apud Laertium,

ircnttvs^oJf«, ni f&ifiaiiuitfi! «■rovlos, ii fitiytie ; i-n [ftoi) di fA*Ksctx S Kiy-eif mi tLu! ij-xrUt di j sin 'axicui, lyo, quod Interpressic vertit, quoniam maledicendi tu potestatem habes, audiendi ego no»item. Inepte, ut alia multa > quid enim, annon ille habuit potestatemaudiendi, flui i;eri<a di ‘axieir ; imo certe; sed & habuit potestatemnon audiendi, potuit enim aufugere; quod & fecit. Sic igitur om-nino vertendum edet; penes te est maledicere, & penes me non audire.Sed video me in infinitum progredi posse, ii in hoc apophthegma-tum & locorum communium campo expatiarer. Disserunt nsuuöe'atedett simpliciter, 8t'ü«ac dxim xzPf -nwxßiuSs dxmt est male audire,h. e. malam de se famam audire j at xscx&s ’axs'eo ida-lp Tirqc, est pr st-iere aures suas calumniatoribus alicujus. Dion Chrysostoin. Orat. I ■de gloria ; Veterum (inquit) nescio quis , vir patiens, est- moderati a-nimi, cum quidam ei subinde inculcaret maledicorum hominum de eosermones, » fi» nztÖT» x&xms 'axu&t eÄr tu ,5, rdr/i , -dsrsp trudxiotfA.a*- i n qua sententia Latine reddenda foede lapsus est Interpres,dum vares tu exponit pro te: vari» v» ibi est de te, 8c sensus acutissimiiiitus dicti h’c est, nisi tu definas obtrectatores meos audire, &- ego de-trahentibus