Cap. 6. Char. Praelectiones: ziy

» r©( 7 M, i<s i«' w , JVy/tanif» ab oxyt. at si deriventur asubst. penac. &

impure desinentibus, habent plerumque . inpenult. ut;i«i«,

TRe/icaufyja» T*'c 0X^“ C, 1 Lorttm qui turbas hominum circumflant,Interpres! circa fe sistunt, at certe ka/t<u vix act. significat: deberet e fle«%A'sw»to». Inteliigit Theophrastus este hunc hominem circumfora-neum & cx rabulis illis forensibus, qui in turbaro 8c confluentiam ho-minum libenter fe ingerit atque immiscet: & sicubi videat T«tin unum collectos 8c conglobatos ("quod in foro fieri solet ab homini-bus male feriatis) iis se aggregat atque agglutinat, h. e.

cum e contra d uhetneii »i viri probi, & honesti, 8c

politi, 8c elegantes, quibus civilitas & modestia cordi sunt, soleant«fenVaSl Tn'r ö^Xsf, sensu plane contrario, h. e. turbas, & tumultus, &concursus hominum vitare cane pejus 8t angue; nam 8c id etiam significatverbum hoc 'deuswSj, fe. vitare,declinare ; atque ita non semel in N. F.

nspepf»rt/=t.] Präteritum medium a phyvufu ipfoyt, i n de pH>affer, praruptus, unde nostrum rugged. Theocritus in Heraclifco,Pi-jara tu tmour vz~f tto-jbuo« $ipxm

PaydJki tit mifat" the rugged rocks-. quibus contrariae sunt \tasxJl}»tipttt. Idem in Csutk,

E UgfV dtvtxtv Jtgp£VD7 TTITT?»,

qu-r & twi Hom. od. W» t’ 'aixMP&fM mrp »■

A-iajoc », St \tarxe Maj*/©' 1 q U ae vox (uti mihi videtur) vel in ipsosono laevorcm 8t planitiem prae se fert, ut illa altera aspe-

ritatem & salebras. Atque hinc fortaslc r*r« vapifizydiz vox fragosa,aspera, dura, ut sit translatio ab uno sensu ad alium, a sensu tactusad sensuro auditus. Aliud est fracla vox apud Lat. quos est voxmollis & efsceminata. Potest etiam »«»i traptppaKf* esse vox alta, &clamosa, & nimium intensa ; ita ut sensus sit, solet quinetiain isteimprobus homuncio in conventibus & conciliabulis alte vociferari,& ad ravim usque clamare, ita ut clamando feredisrumpatur: quodtamen potius est <ftapp*>*v<u,de quo verbo jam antea diximus. Aliterdicunt Grxci fiS“* rumpere vocem , pro, erumpere in vocem,vel rumpere silentium. Aristoph. in Nub. i&npiiui pii-sm xdtui tmlui* Hcrodot. Lib, i. de Croesi filio, 5 3 »t©- s £<ptmn

v: “A % Tltpoku, -Jam SisC n x) rjtx.it tpp*£» ?»»iu». Demosth. Thilip.

Jt ZhfMOit e’Aie mdrx KStxS fifa <f triti, non

audebat quisquam vocem rumpere, fic“* ttrUd i. e. piftu nemUd syc.Nazianz. Orat. \p. /tuti KStrixea duux9Udat n' studeor, «».*' £faa, Qwiuj' q U0 j p ro p r i c est oiaM.Oppko.Venat. 1.1.IW7r@. c* vrfliTA psiiv mli Aou$i tnunni:.

Sic loquuntur etiam Latini; Virgil. in JEneidei.

Composto rumpit vocem, ©> me destinat ara:

** 3 • ——■rupitque hanc pedi ore vocem,quod alibi proprie dixit rumpere silentium,

e ?

proverbii speciem ptx seferre,

.— ■Q'l'd me alta filent ia cogis Rumperi 'ion s j yidetur