324 Jac. Duporti in Theophr. Cap.6.

bus tum prcepos. composita, ut /tiaCoXw, <rj>u»Co\o*, v® 1 “'

ffotov. Mirum quantum nugcntur Grammat. circa Etymon hujusvocis öG\ot. Nonnulli 5Co\#c dici volunt quasi «G\«c> quod olitn,ante nummi usum, obelis, i. e. verubus ferreis pro nummo uterentursic igitur differ. ®£‘A°r & öCo\6r. Et tamen J£«\«c in comp. mutat iin<>

Ut mftnoCcK ov. lliad. A.-Ijjr mfximZ o\« .j^poit. „

Euflath. To /4“ «irX-u-2 o£«\tf /i-> <re » 051 tntgji t® ßix&, TO 5 M?«■tcuSerav csii «5 «, <«7® r /So\!f 771 |KOT)£o\oi pä/i viuvsc 71 f&yipx, c» tu f»£«■ o£»\c« est rer«, Misr/Mov t' «M t’ ’«m«, ^ «/*p’ »Gxmoiv

Sed profecto culinam olet haec Etymol.& vix obolo digna est. Alia 11 ’hujus vocis originem tradit Jul. Pollux ex Aristotele, qui (inquit dWciuxst )1 71 rjuvmpxei, opiWvv? yt burxc 'otoujifit, m fi$jj csi/C.eir A*'

Xsi7@' 7 ® «iJJbVi cunHi j td ««/4®*©* ii/JSSj »<ft «XnbitT«»' quasiob'oli prius dicerentur non «£«x-i, sed ofiwi«, quod virgae ferreae esit Dtin longitudinem ductae, ab incremento & extensione, Graecis enin*®»<V«v est augere, unde <>p«xSf lucrum, accejjto , incrementum. AI**•£oxsi simpliciter derivant to ß'.xüc, forte quod ßdxktSx,, h. e. Xf‘

7 a£aM«Sj soleant; <snaC*M«<r est filiere, pendere; Eustath. de VOt eiäsio£o\o» - nam üwoGxor aliud est ■vix. gener, «^«£-<i», ctlyygpv, pignus vdres pignerata qua creditori subjicitur, xj vmZiixnuj aVp*x.«a« yfizP /('curitatis ergo; cW®£, (inquit) signisicat t® il-nvxeiifijer Hi nf iCoxicd?xar Ttra 7 ®, £* «MI -f /2ox7; xj Ty $o\®, «w£ c« to o£ok£, oc ijisint 1 *

■f ßuxit Xf a ßimsi jiviTO), «c *) 0 ofixäc. Sed frustra profecto Gr* c 'plurimarum vocum originationes in sua lingua quaerunt, cum si ntprorsus alieni & peregrini soli. Inter alias voces, certe non pauc*apud Gr. ad rem nummariam spectantes exotica sunt, 8c ab Oriensinductae : cum enim Graeci abOricntalibus(Chaldaeis viz. St Phoenicibus/nummum acceperint, non mirum nomina etiam ipsa, quibus p rae 'cipure nummorum species indigitantur, etiam ab Oriente fluxis’Praecipuae nummorum appellationes apud Gr. sunt t*t£, t&Xt**' '"f\if quae tria vocabula sunt ab Oriente deducta, nec in Graeco s°'°nata. M»J, mina, vox est pura puta Heb. flJO ita enim minam v °'eant Heb. in Scriptura non semel, a MjO Manah numeravit, particlp-praesens H'0 Moneh, unde forte nostrum money, a numerando, ^sit pecunia numerata. Graeci sibi pro concesib sumunt ,jst

peculium sirum a sierunt, Sc dictam volunt **»' 4 f°?xJt, quasitantum nummorum, quantum quis rSi & xi si. e. manu aut pug‘‘‘ 0capere pollet. Sed J'tß/js» » 7 ® to somnium est Gramm at ;

cum hoc nomen vel ex Chald. pODYliit vel ab Arab. I —imi. Den*'que iCuxie vel oCixsi, vel ipixi: (nam sic olim dicebatur) a voccChaW’Sc Syr. pheles , addito », in principio. dVd autem nomen libs* ^statera apud Clraldatos, & 0^73 ponderare, trutinare, quod in conjug'Fiel legitur aliquoties in Veteri Instrumento. Hinc follis, apud L st ‘reccntiore-, nummus minutus, idem quod obolus: meminit Suid aS ’<i>iw,ic dmvixdit aiiMvc, i e£o\i;. Moschopulus cum simP”..

A Sc acc. in penult. ut distinguatur a squama: ( tsA ^ c (i nl !^