Cap . io . CiiAR. Praelectiones. 347

v el potius contra, adjectivum a substant. addendo a©-,

quae frequens est terminatio paragogica adjectivorum apud Grcec. Dehoc igitur nomine »«AiAot ( quantum ad ejus derivationem 8c accen-tum) ha 2. Reg. observentur. 1. Adjectiva omnia hyperdissyllaba inA© desinentia (ubi illud a non est de radice thematis) fiunt a futu-ro primo activo, mutando n> in A©-, habentquc u in penultima ut2 piyiu~ii 7 U) ptyfiKQC) horrendus, y^vto/.yfiK.ot' a srLv77»w-«o« etwTMkoSt tuet -turnus-, ab «srant®-»™ rfaremAos, fallax. Sic »4**.« -quasi ab»OT, etsi non leg. hoc verbum nisi in tertia circumflcxorü. Duo tantumhujus formte observavi, quae verbalia sunt a tertia prxt. pasti viz..•fnXKk, exoletus, evanidus, ab t^et/u exeo, evanesco, tertia praet. past«fia «/. unde «finigi®", & «liTHAor, Etymol. ai >;1»'-U “w <f»As' &<*i%wm\es, pudicus, verecundtis, a tertia prxt. ab al^wJcujct

Duo alia sunt in A©- terminatione desinentia, quae habent a ante A©-,ea sunt dusip-ruxbc, proa/ts^aiiAer, abtt^patK-iic7w ) &: otu/AAoc a pc-it/ii’ quedsolum a nomine derivari videtur, cum extera omnia adjectiva hujusterminationis fiant a verbis. Porro de accentu sit hsc altera Regula:Omnia hujusmodi adjectiva in A©- sunt oxytona, ut “vaav-

Ao'f, u’4nAoV> ifestfmkis, faJiuÄlf hxc imitantur n*xa»\ot Sc AiroAoq»J n quibus tamen A est de radice 8c tibstantia thematis.

Aixjof*] idem aliquando est quod nptpipav, prodesse, inter-

e sse (ut interejse Lat. est 8t differre, & prodesse) dlapipa pui txt* V elalio, hoc mea intereft, hoc ad rem meam sptäat, hoc mihi utile efi &conducibile. Ita hocvcrbousus est Justin. Martyr Pannettco, loquens delibris Judseorü, ** iumic, üsxd '»sii * c* tstw» dtxpipH JiJbtrrjiKi*, noniis, sed nobis eorum doctrina prodefi, conducit: ai 3 -mp’ leJkkit tu x)vi«7 at£? t« i/anipa S-io«Ctii Slapipeoou; ow^tSj /SiS\sc, Sti«? rrgjroict? 'ipyr‘‘aSp ii tSixQiyvhfxdi) yiyn. Hinc si-siaipig?», idem quod ai trvftpsg/ii, at Av-51 at Ai?, id quod cuique expedit, & conducit, id quod cu jusque intereft.Inde at,«! wm <h«yte?v7@r>, vel e« f» diapips, usura pro eo quod intereft-,quod & nos vocamus intereß. Aristot. TlMmtjix jd. nfjCiKtux, trägst'tltu i!-U, alpu/d/in m bidpigpr 7rAio*«|ix est circa contraitus, plus quam pat 1uitt justum est, pro eo quod sua interesse putat, accipiens. Idem Oeconom,t#70 jstfl ajurcS ai tsi&piopy ttreu ai ojjt& etyut av t^iarvgror, neu peis cuc-j*Ipfius enim interesse, emporium istic potitis este, quam illo loco. JulianusIo. To ftctpfyy Asntevo«fftt7t, trime pdpj c/Jfpi tiraivsc tyiy.p'.y tot»,Quantum interstt confiderate. Thucyd. Lib. l. A«A#xatt pRps r-j tng^ x*«bitfoeje, fj-sixttyv. 5 a t/jfyjm at tifttSj, 8tc. demonstrantes cum alia*>on pauca, qua sua Retpub. vehementer intereffe dicebant, tum verope acipue quod a portubus arcerentur-, igitur commoda, emolit -

fsienta. Jam quia uniuscujusque commodum, sive id quod cujusquejnterest, pecunia xstimat ( pu-ifiis) y>.p travu« vofuV/yvn, inquit Pliilos.)hinc at <st-'»-g-r apud Aristot. aliosque Atticos scriptores etiam proPecunia sumitur. Athen. Lib. z. Aiaipoe?» at 5iu?a» ftfi t« atJc mW.,c ‘r tam pecuniam bibentibus dari constituerunt. Aristot. lib .de virtut.in^ «Aii/3t£.uan7®- x) ai ßmbiVMt it) bt -nd Statlptf, *j nb i-