/

Cap'l 0, CHAR. Pr A L ECT IONES» •

stearium, t'J ik.E a«>!2k<», sle«m iw es conditur &> serva,titr.

Amu* 5 ^pucyi M yy&> *%«•"> °dyjs. H,

Hiti C proverb. apud Suidam ex Aristoph-. ’£*.««> L- w»r>v « vf XWÖ«,>e. iriquic illtf» ä* l\« Sfrfy, i ■XHvo/xeS«., non miseremur, non movemur .Meminit Erasmus in Adagiis-, Non est oleum in lecytho, & exponit dehpmine duro, & crudeli, £c inexorabili; quasi iit allusioad vocem,nam«xato> (inquit) o/e«»a significat, misericordiam? & haud scio

an altera ab altera sit derivata: certe non magnum est discrimenquoad vocem inter 'ih<mv H -x>-», & quoad rem magna est affinitas,ideoque in sacra Scriptura gratia, & misericordia, & eleemosyna, 8cbona opera non raro sub hac olei metaphora ac notione nobis ex-primuntur, Igitur ix-E ir. m rf \mwHct, ^ on e st oleum in le-c ytho, perinde fuerit ac si dicas, «t >r>v>s « t» e$ ifd'lf, non

e st misericordia in animo. AnauSi« hic diminutivum est a Ewtu&f. Etc erte omnia fere dS p-m&Xiye diminutiva sunt. Angusti pectoris 8cj®gusti animi hdmo, parva & angusta vasa, angustas mensas, angu-es manus, angustas vestes, omnia denique angusta habet.

^Xeß migf/^inej Ad vivum rasos. Eyx?4 est ad cutem ton-

deri. Homines tenaces solent ad vivum tonderi, ad vitandos sum-ptus, viz. ut raro tonsoris opera indigeant. Contra °! x?z>arris,homines politi & elegantes, ut se a sordium suspicione liberent, solentfrequenter tonsori operam dare, rrx«v«>ur domubi Sj, ut Theophrastussupra in cap. «atei «ftmtiac. Raro tonderi parsimoni* signum facit et-iam Aristophanes Nutibus, Sy wo 's $euftoxU; dmneigpr sjfir rm-mitpinorum nullus unguam caput tondebat pre sordibus & parfimonia.£v Xtß HiyjLpScu, vti'Ey xtß fvoeiSj, frequens phrasis est apud

Atticos pro ad vivum radi, vel tonderi in cute i. e. ad cutem usque,x&it. X&>‘‘ St contract. xpd, vel Xfß pro per apocopen, vei

xpec, ( u t y«A- ySe) X?*' X&t XP’ß- Lucianus Hermotimo,

£ ®0»> ytp -vjni: xeOfUaic- fVnfisy n*:- d Xfß T *' orxrinff,

flurimos ad cutem tonsos ; ö xs&iac-a, est tonsus, tonsum capillum habens:Et miror quid sibi velint vulg. Lexicographi cum xx&iay vertunt ho-minem prolixo & horrendo capillitio-, hic enim vocat

Lucianus homines ad cutemtonfos, adeoquenullum, nedum prolixum,nahentes capillitium; eodem modo loquitur Oiog. Laertius in Vitabiogenis, ’Ev xt'ß t» »J «lyOMrcnV»: eip-yt^v), it, d-fruns, k)

.»"nuAirss, Lucianus iterum in dialogo Revivifc. »*

^ myon^tysaieo/nif /j&x^tt'barbam ad vivum abradat cultro adbircos tondendos apto. Idem Lucianus in Vitarum Auctione, ’amo> rjl-4 iy x?d xsgiM c«c5vov, -t w.cSjpoOT», t d.7ti -f jtixf, Chrysippum1, 'telligit. Synes. Calvit. Encom. -nc « xfß **&*( J-mSuyüy, eis yia-? xenlw *, TOijaiv* ßxSiy Srism, Ad cutem rasus aliquis cum obiijfet,Je quente anno prolixa coma barbaque inventus est: pilo» in mortuisctesccre testatur etiam Aristoteles, quod tamen fieri posse negat Ar-

A a % nobius.