Cap.

CHAR. PRAlECTtOSES.

405

Ab ilw isjdte.3 '°t* a per syncop. factum ex »• frequens

v erbum apud Gr. Script. praesertim in re forensi: dicitur tamen Lchktn aidamnari infamia, vel infamiam hominibus debere , i.e.hominum judicio infamis censeri : Lc yikuia rifeim debere, ludi-

brto ejfe, ridendum fe propinare, derideri. Sed & proprie & prima-rio forensem significationem haec vox habet; est enim verbum ju-diciale; «?*•» reus fum, damnatus ex judiciis, 6c i ,

«naaat-r®', & <Tix2t« epx«, causa cadere, dam-nari in judicioj semper cum accuf. tIw ftuUu slrjt’mt, Dem.

merito damnatus ; sic ‘<tkm ^n/xiar, 'AiStuvcu, 0 f\et, T*h*na, gcsimilia: saepiis, cum genit, post aecus» sudus exprimenti genus causa:,seu controversiae, lcu criminis, ob quod damnatus quis fuerit; utJiuLu damnari in controversa de vi, qualis insignis illa

Demosth. actio O rat. contra Midiam, cjkhv tUUu *x«m, 1 lUlm dpyi-«{. Nam & ify'utf «trat sinu, vj rif esui £<£»r a isti x«/’v«SJ, j, Mhaimi Mwiaf, dimieiKiurm rsi» £», .Man. de Sard. Var. Biß, L.4. C,J. Lex erat ut homines ob ignaviam in jus vocarentur; is enim sen-sus est verborum eorum, «H roav Jirjti, non, ut vertit Interpres,poenas socordia & ignavis, constituebant ; quanquam hoc etiam verumex consequenti, qui enim -t!»ru, *»x«, is pcenam vel mulctam luit,ex judicatodicitur etiam Sidu, Santr« °»x«»> pro capitis damnari,i. e. criminis capitalis, in capitali causa reum ex judicio & damna-tum ejfe ; vox enim Sarar©* in hac phrasi non pcenam sed causamsignificare mihi videtur, ita enim genit, ille sequens acc» fishu j n hacloquendi formula semper significat genus caufs seu actionis. Exemplahujus verbi hoc modo constructi apud Gr. Scr. praesertim Rhetorespaslim occurrunt, & utraque pagina; quamobrem iis citandis super-sedebo. Etiamsi fiat ex e?«x«v per syncopen, usu tamen 8csignificatione ab eo differt; quod sit quovis modo aut nomi-ne debere, at proprie est publico debere, pcenam puta aut mulctam,

txjure & judicato ; ad forum restringitur; atque ita differunt -re/x«.-u»8t ip«x»/«t est quodvis debitum, ut in Orat. Dom. id est

debitum quodcunque, etiam privatum; at proprie est de-

bitum publicum, id quod lerario debetur. 'ss*Wi»»» particip. praf.

tpKu, JpMsjr inquam, ab 2 ?A“> non öpx«»' frustra enim sunt

vulg. Lexic. qui 2 diversa hujus verbi themata constituunt, unumbaryt. opx», g. c j rcum fl. alterum undefe. fut. ifklha, & prxt.ykimsi. Ita enim in Lexicis con m. leg. debeo-, & mox,•«X®, ,dem quod ofxlw. Imo « nunquam leg. in formacircumfl.

. d tantum °?x«, ßstft/ritui. Rectius multo confultiusque H. Stcph.ln Thef,{ ao, vyxw, fut. tanquamab 5 ?xl«. Sic & cfs/x«-»™*

ta nquam ab 8c //<>x»>-»™, tanquam a n0 n quod istius-

tiiodi sint verba circumfl. usu recepta; sed quod illa barytona infor-P^andis fut. & praeter, imitentur formam circumflexorum. Noteturlta que haec reg. Verba baryt. quae habent simplex A pro charact. for-ant fut. jn ito-ei, ac si essent circumflexa: ne scilicet charact fut.ScP r *ter, eadem sit,ut /jUku,cuis fum . /mk»**' ßikifuu-

Cc 2

1