4$6 Jac. Duporti in Theophr. Cap . 14 .

puerulos suos lucta, & cursu, aliisque luciis se exercere, quod cerrenihil opus, cum ipsi ("at in ea aetate fit) ad hujusmodi exercitia «'-fis superque prodives sint; deinde quod «c ximtt modum eosexcedere hac in re facit, iisque fatigationem & lassitudinem creat»quod certe minime fieri debet: qui usque ad lassitudinem se exer-cent, 8c ludo se fatigant, pervertunt naturas rerum, dum ex ® e “ efel faciunt, & (ut nos vulgo loquimur) ex voluptate molestia®creant. Ideo ad ruborem, non ai sudorem, aiunt medici. 2 */«cn**yj/ttSTi* parum prodeß, inquit Apostolus i imo multum nocet, fi veimmoderata, vel intempestiva: Exhaurit vires, consumit spiritus,obtundit ingenium, animum enervat, & debilitat membra. Corpn*hoc modo terere, quam inimicum sit sanitati corporis, docebunt no*medicorum filii, & tempus hoc modo terere, quam noxium fit ffluti anima, docebunt nos Ecclesiae patres, Theologi. Sed proste®Theophrastus, quanquam ejus nomen Theologum sonat, non ta®altum sapuit, sed corporis tantum sanitatem respexit; cui quam ®'sensa sit fatigatio, Lc lassitudo membrorum, ex nimia exercitatio^proveniens, docuit eum praceptor Aristoteles, cujus hxc vcrWsunt, de aurea mediocritate, 2. Et hic. i. -m n yxp o'mpCimfl*

<nx, iy td ifaesTmli, pSlipei t!» ni y mpxpuT^pc iy miä iy ailjei 0

mjhet. Juvenibus (praesertim Literarum studiosis)lassitudines corpo-ris, ex nimia exercitatione contractas, maxime inimicas este testatusgravissimus auctor Plut. aureo illo libello "torni, lyxotni, m?

8iy«Mj mki/jtni .Denique Clem. Alex.(quem hucctiam advocatCasauWdt wirst ordn «xavvr, Sawe ri cdf n (xiagpt omeii iy rfvupy, K j **

•mhe, tytwmiii. Kw®' non est simpliciter Labor sed Lajftudo,tnolefli' pfatigatio ex labore, a *W?o/*«u, tundor, vexor, laboribus qy molestiis P rC ~mor \ unde xtmSt laborare ad defatigationem usque, atque ita in, tomürnt w hiyu iy JtJhin&M*., & alibi. Notetur hic syntaxis «fi/x!Irrea, in laßtudinem conjicere. Multiplex usus hujus verbi i/x£dn.tir’sed in hac syntaxi semper malum sonat, tis. cum transitive so® 1 'tur sequente hac prapos. w ? (dico transitive, nam alioquietiam intransitive, ut & line accusat, sequ. ut cum hostes ®'

eunt & tuvzKxu sic alni StiKxoox», h. e. irrumpere, invadere ; i

influere, exonerare.) Sed cum transit in accusat, persona, sequen® jetiam alio acusat. rei cum prapos, semper in deteriorem parte®sumitur. & est conjicere aliquem, in morbum puta, aut periculu®’aut infortunium, aut passionem, aut ejusmodi; ut i,uC*».{v nr* l,tioMv««u>, f/; sit tittimv, «ic xhduucy, titusexo»'uu #

iit aswee, inlajptudini. Oemosth. 'Aiidlct sii irpSiih, >&xh> ixvrif tu'y^ r 'Theon Soph. t»'c «>c «Sv^i« i^CaXiir. Sed parco exemplis, st®*

passi m occurrunt.

O/ax'jm H») Lentem coquens. O f<»t, & i euxH, lens lentis , vulg?ientils ; nonnulli sic distinguunt, ut »nwr significet lentem crudam, t*collam. Schal. Aristoph. <&*xie isov i aV*-|W©~ j » nC

scio tamen an hoc discrimen observetur apud auctores. Est quidc®hoc le ruminis genus fatis vile & parabile, & non nisi ab infima so® 1 *

• > hominid^

)