Cap.\ 6 . Char. Praelectiones. 449

posse ex verbis proxime sequentibus, w >9 •»

CiCi WM % 5 “,'"' °» £ 'A>*ai v« Sip. "O" ouu 'ay-

vosktis JLinCrf-r», <Ämr«j»' quin aperte bic ait Paulus

^tben. illud coluisse numen, quod ipse esiet annuntiaturus, ut dein-ceps agnoscerent, --dynirns ibcoCcixs. F.t profecto Paulus, ut melius seinsinuet in animos & affectus Athen, adeoque facilius eos ab idoloma-nia sua ad verum Dei cultum traducat, videtur de industria eos blan-de & humaniter compellare, & molli vocabulo, & Euphemismo, 8ctenera mahn eorum ailcus tangere : quod li, tanquam Boanerges a-/ liquis, sta*im impetu in eos involassct, & in eorum idololatriam plenisbuccis, jv«v» jupaxf, 8c aperto ore, detonastet, 8c dcclamaflet, cxul-cerasset forte potius eorum animos, contrai]; se irritasset, quam ad fi-dem convertisset: utitur ergo malagmate quodam, 8c leni suasioneingerit se in eorum pectora. Non ergo ait, Video vos pra ceteris mor-talium nimium quantum vel eiJiuxoMifsuut, sed JUsof.

quasi dixisiet, Video vos, 0 viri Athen, prstreliquis gentibus religionis ve-stra fiudio teneri, (stpra citeris omnibus, quosunqua vidi,hominibus De-orumveflrorum cultui deditosatq-, devotos: Animumquidem vestrum estpropofitum laudo, quod, pro modulo vestro luminis naturalis, pietatem pr.creliquis est cultum divinum observetis: Utinam vero st reltgio vestra ihretium scopum tenderet, st in debitum objecium directa esset, atquedefixa: 'uem vos ignorantes st cocco quodam nature, ductu colitis, utex ara vestra comperi, qua inscribitur A. ©. hunc ego Deumvobis prxdicost annuncio, Deum vivum, Deum verum, creatorem cceli est terra, Scc.Atque hic genuinus sensus esc loci juxta Cl. Bezam. Interim non ig-noro, apud posterior.Gr.privscrtim Eccles. Script. JtimJhtwtit** s en >per in pejorem partem & in vitio poni, quemadmodum & Lat. voxSuperstitio ; quae antiquitus bonae, aut saltem mediae, significationis fuit. ©Testatur hoc non obscure Cic. I. de Natura Deorum-, jphti totos diesprecabantur, tst immolabant, ut liberi fui fibi superstites essent, super-flitiofisunt appellati-, quod-nomen patuit postea latius. QuanquamCiceronianum hoc istius vocis etymon ( nec immerito) reprehenditalicubi, Christianus ille Cicero, Lactantius: nam profecto, fi hicesset ratio hujus vocabuli, omnes fere mortales superstitiosi forent;quotusquisque enim est, qui liberos sibi non exoptat superstites ?Rectius ergo superstitio dici videtur, quasi cultussuperstitum: dilutaenim est ratio Sc Etymologia hujus nominis, quam afferunt Neote-rici quidam Theologi; quibus superstitio dicitur a superstando, quodnon, contenti revelatione verbi divini supra id quasi stamus. Omni-no, superstitio proprie dicta nihil aliud est quam cultus superstitum,dsmonum sc. aut spirituum, heroum, ac illustrium virorum postfaiasuperstitsi. Sicutigitur in Roma Ethnica cultus drmonum, Lt hcroü,& honiinu dmlwHrrm, .olirn fuit, ita in Roma Christiana cultus An-gelorum 8c Sanctorum hodie, est vere & proprie h. e.

cultus dunionum sive d&moniorum: & Jiie. hoc modo sumpta parumaut nihil differt ab «<ftAoXstTf«*. ^ certe Hcsych. parer Grammär.ditei-fxi/x, exp, Aaoita/sai (inquit) i tbYiAiX* ciiut,

F f Cum