16. Chak. PRiLicnoNES.' 45 r

ris. De hoc vocabulo »Wp«,*» seu ^aspumi» jampridcm observatumid a viris doctis est» apud Ethnicos femper in meliorem partem su-bii, pro fortuna, aut genio, aut bono spiritu, aut Deo, aut heroe ; atin malo sensit pro damone, aut malo spiritu, non nisi apud Ecclcs.scriptores usurpari; ApudHom. certe & ©i« sunt voces syn-

onym* , quod ex infinitis locis ostendere liceret, si omnino opusesset; in uno tantum poetae loco poni videtur pro sors, vel

fatum, vel fortuna, infortunium, II. 2. Wg?s -ni dai/jons. Jiooto,prius tibi infortunium dabo, i.e. tai/ui* Kstxii, Helych. malum fatum.Apud Hesiod. funtsemidei, heroes,diiminoru gentiii.dvi^pmt

cion9iuäitTir & sic apud alios antiquiores Gr. «Taspuuv modo est genius,modo heros, modo fortuna-, nunquam vero dmton, aut spiritus malus;nec unquam in deteriori sensu positum hoc nomen reperiemus anteChristum natum, in ullo Gr. auctore, quantum opinor. At statima Christi temporibus degeneravit hxc vox, & pro spiritu malovulgo usurpari coepit, praesertim apud Christianos scriptores, ita utpristinam significationem jam prorsus amiserit; tantum valet'con-suetudo 8t usus, fistucm penes arbitrium est, &c. Et sic Acctpuav inF. femper in malo sensu pro diabolo, hoste illo humani generis,qui est irnö/wri mngp, malus ille spiritus: quanquam etiam ftufjdsmJ n eodem Testam, est \i%ie, & aliquando sonat in melius, Lt poni-

tur pro Deo, aut semideo, aut heroe, aut spiritu, aut angelo, quemadmo-dum ex variis locis ostendit vir doctiss jam supra laudatus. Unumtantummodo locum adducam, viz. ex iy. illo Cap. Aclorum vers.iS. Jhiui HJiut Atu/jj-iim esSAy,\ik fj), verba sunt Athen, philosoph. dePaulo, videtur peregrinorum Deorum annuntiator este, non Daemo-num, sed Deorum. Priusquam ab hoc nomine dai/uov discedam, duopraeterea libet annotare, unum de ejus etymologia, alterum de ejususu in compositione, quandoquidem est vox mKotnia^r. Cl.H Gro-tius ab Oriente hanc vocem arcessit;cujus haec verba sunt, Annot. in■fr- F. Apud Gr. media est vox Scufumr fst, quidem, ut arbitror, ini-j t '° in partem meliorem usurpata ; non exGnc. orig. quod sint «Aquarer,s f d exArab. potius JQV1, haec ille. JOT certe Arab. est durare, perma-i ^rejunde particip. durans, permanem ; inde daifuov, 0;os, quiadurat in aeternum: acuta sane & plausibilis etymologia. Alii f interquos Vir doctiss. qui eruditum nuper Commentarium edidit De orig.& causa temp. mal.) ab Heb. fonte hoc nomen derivant; ■uli.vel atn sanguis, quia sanguine placantur manes, & daemones, & Diigentium; vel a DOT firmiern este, quod Dii Gentium idola sint, &hniulachra; vel a JOT stercus, quia dannones sunt Dii stercorei; undeV7i ob eandem rationem,a voce ^tySx ejusdem significationis. In-geniosae quidem h* conjecturae sunt, nec inficias eo quam plurimasv oces Gr.ab Oriental. linguis petitas & mutuatas esse; nondum ta-men mihi persuadere possum, hanc vocem extraneae originis esse, nec■n Graeco solo natam. Acquiesco igitur in communi illo etymo,i quod afferunt Gr. Gram. (nec fingunt omnia Graci) ex Platone in Cra-I Wp, riz, ut fsdftm dicatur quasi Jbtn/M>r omniscius, Ii De.s ;

l’f 2 multi-