PRAEFATIO.

que auctorum, quibus contigrt nascendi sortealiam didicisse methodum rationemque praeci-piendi, sortem miserantur infelicem, sibi plau-dentes, quod ea felicitate gaudeant , quae solaiustum. res tractandi servet tenorem. Sola illaest bona logica, quam iste momus didicit: solailla res morales tractandi vera ratio est, cui ipseomne suum ingenium & tempus impendit. Quidmiramur deinde, si Patrum scripta, quae fortevel per transennam inspexit, vel aliorum relatuab ista ratione dissidere intellexit, flocci faciat,tametsi res alias contineant longe praestantissi-mas atque utilissimas. Indolem humani inge-nii & q>iAcLVTias fraudes ignoret necesfe est , quisibi persuadet, huic non displicitura Patrumscripta, in quibus plane diversus res consideran-di, exprimendi & inculcandi obtinet modus,illo quo vixere saeculo & loco, illi cui addictierant coetui, familiaris consuetusque, a nostravero ratione paullo longius recedens, qui tamentunc temporis praecipuam habuit aestimationem,& nequaquam minorem vim persuadendi, quamnoster ille hac aetate.

Fuerunt, ais, imperiti genuinae artis ratio-cinandi , fuelunt indisertiores, & declamato-rio dicendi genere dumtaxat utuntur: dic potius,nostra, quam unice amamus, non usi sunt lo-gica , nostrae rhetoricae praecepta , quae sola te-nemus , non observarunt: at observarunt illa,quae tum regnum obtinebant, illa , quae prae-stantissimi Romanorum scriptores ethnici, quo-rum scripta cedro digna vulgo indicamus , ex-coluere, sila denique, quae longe maximam in

dicendo