198 Epist. Eccles. Smyrn.

habere contempseris. Respondit ille: In me leonumrabies cruenta desivi at, & quicquid gravius judexdurus inveneris : gloriabor in poena , tripudiabo lae-tus in vulnere , & merita mea doloris astimationepensabo. Quanto graviora pertulero, tanto pramiamajora percipiam. Efi mihi paratus ad superioraanimus : ex humilioribus enim ad summa procedimus.Respondit Proconsul: Si ferarum morsus nova prae-sumptione contemnis , ignibus te cremabo. Tunc Po-lycarpus respondit: Ignem mihi minaris , inquit, <7« runius horre spatio refluat, & post frigescit', ignoransfuturi judicii & retemi ignis impiis tormenta perpe-tua. Sed quid voluntatem tuam longa oratione sus-pendimus ? Fac ex me illa qua cogitas: &• quodcun-que aliud pcena genus casus obtulerit , a accelera.

XII. Haec forte dum loquitur , vultum ejusf vel sensum gratiae cuelestis splendor intravit, utipse etiam Proconsul terreretur. Tunc voce praeco-nis in arena media ter clamatum est: PolycarpusChristianum se semper esse confessus est. Universusitaque populus Judaeorum & gentium-, qui Smyr-nam colebat, ira commotus exclamat: Hic efi Asiamagister, Christianorum pater , nostrorum Deorum de-strucior pertinax , violatorque templorum ; qui dice-bat non sacrificandum , nec Deorum adoranda esse fi -mulachra: tandem quod peccarat inveniat. Pete-bant Asiarcham Philippum , ut ei leonem iratusimmitteret: qui sibi non licere respondit, tempo-re jam muneris exsoluto. Tunc placuit illis omni-bus , aequo unoque consensu, ut vivum Polycarpumignis exureret. Oportuerat enim id fieri > quod ille

a Aucupare Colb. b Forte in tantum. Uss. Codex veroColbertinus habet ac senjum.

ante