descript. et examen scalae redvctoriae. IO?

arcus u — cosinui anguli rqc, qui itidem minus recte pro recto habetur:erunt rectae qr — x:st = c n : s qst : lk — cs : cilk :mn — nl : cn

hinc qr — x: nm — Z = cs. nl : sq. cl = tan xq : tan *n.

3) Ergo, si basis scalae diuidatur in ratione tangentium; supple-menta, arcubus mensuratis debita, non erunt in ratione qr:nm,vti par erat, sed in ratione qr — x : mn — Z. Igitur scala cumaliquo errore indicabit supplementorum valorem, nisi casu acciderit,vt sit vbique qr : mn — x : Z. Quod vtrum fieri possit, iam erit di-spiciendum. Vel potius, cum fieri omnino non possit, videndum,quam inter se rationem habeant reperta supplementa qr — x, advera qr; iuxta magnitudines et eleuationes angulorum mensuratorum.

4) In figura octaua, recta 2.mn est id, quod supplementi no-

- , . , r . . mn sin versfd

mine per scalam indicatur; ita vt Iit iam quoque - = —-.

2 2 cos fd

tan xn: nam sinus arcus

— nihil aliud est, quam ipsa recta2 2

Quod si itaque fiat me, normalis subtensae bn; et angulus mnb,

notetur per Z; erit

r : sin Z — mn: me

hoc est, radio figurae in vnitatem assumto, eritme = mn. sin Z.

Ob paruam angulorum fmn, fbn, discrepantiam, erit

(fn : nm —) > : tan *n — (me —) mn. sin Z : behinc be — mn. sin Z. tan xn.

Est autem be proxime aequale differentiae inter supplementum

znn

♦