Historia. 187

rum arborum varietate, maxima autem, acmerito quidem, graminis fui cura & copia.Nihil enim laetius gratiufque habet hortusBritannicus. Haec propria illius laus, haecgratia, quas alio transferri numquam pote-rit. jEftuofis enim Sinarum & Italiae hortisminime competit. Ne ftat quidem cum fic-tiore noftra Gallica temperatura.,

XLV. Quatuor ergo hactenus reperta»funt hortorum formae : Italica , Graecae nondiffimilis,fed amplior, & ornatior, Gallica,Sinenlis & Britannica; fua quaeque laude il-luftris. Eminet Italica , antiqua in primis,qualis fuit fub Hadriano principe , competi-tionis majeftate& ornamentorum magnificen-tia ; Gallica , nobilitate & fymmetria ; Si-nenfis, quae eft omnium antiquillima, &prioris hortorum originis imago, naturae va-rietate; Britannica, varietate non ita divi-te , fed laetiflimo graminis decore eximiaquefpecie. Formam aliquam novam, quas lau-dem obtineat, excogitari poffe vix credide-rim. Artium, ut rerum omnium , eft modus,certi funt fines. Non licuit ultra receptosarchite&urae ordines progredi, ne propolitisquidem praemiis. Sic hortorum ars memora-tis quatuor formis definita mihi videtur.

XLVI. Abnormes hortorum libidines, autSinenfium & Britannicorum nomina emen-