Ui'f u n denbuch. XXIX

und verordnet, daß nur mit Willen des Propstes einAstervogt über selbes aufgestellt werden möge.

Wien 1162.

(Aus dem Archive von Klosterneuburg.)

In nomine sancte ct indiuidue Trinitatis Amen. Henrieustlei gratia Dux Austrie , Marchardo uenerabili INeubur-gensis Ecclesic Preposito, et successoribus suis in perpe-tuum. Omnibus quidem Ecclesiis in Ducatu nostro con-stitutis debitores sumus, ut eis defensionis gratiam vigi-lanter et fructuose impendere curemus , sed principalemprotectionem et specialem pafrocinij prouidentiam debe-mus Neuburgensi Ecclesie, ubi requiescunt in christocharissimi parentes nostri. Optantes ergo per gratiam Deicum eisdem parentibus nostris obtinere requiem sempi-ternam , diligentissime satagere nolumus, ut locus sepul-ture ipsorum perpetua pace gandeae, religione polleat,laudibus Dei jugiter mancipetur. Omnia igitur eiusdemEcclesie priuilegia , que pro cius libertate et quiete mu-nienda , uel ä patre nostro uel a Romanis Pontificibusimpetrata sunt, simulque priuilegium , quod dedit, eidemEcclesie Auguste memorie Romanorum Rex Conradus Do-miniis et frater noster uterinus , sicut inconuulsa hacte-nus conseruauimus , ita usque in finem tam a nobis ipsisquam a silijs nostris eouseruari nolumus, Quia uero ple-ris que Eeclesijs inulta grauamina per importunitatem sul>*nduocutorum euenisse cognouimus, ne similia contin-gant Ecclesie, ubi charissimi progenitores nostri sibi se-pultore locum elegerunt, diligenter precauere nolumus.Ideoque uestigiis patris nostri inhereutes , immobili fir-mitate statuimus de snbaduocatis, ut nullus, nisi ad ar-bitrium Prepositi instituatur. Qi\i st forte inutilis appa-ruerit, uel aliquod grauamen Ecclesie intulerit, itidem aduoluntatcm Prepositi remoneatur, sicut hactenus a patrenostro et ä nobis obseruatum esse cognoscitur. Sciat ergo