74 LIBRI I. CAPUT lx.

gg) Varias origines hujus nominis addueunt Autores. Sic LIN IULib. XVI. Nat. Hiſt. originem vocis a r dyuονν, a quercetis inhabitatisdeducit. MAT HHASs FLAdius Illyricus in præfntione in O FEEvangelia, qiclos autumat quaſi Trutas, hoc eſt, divinos& Dei interpretes,quod veteri Germanorum lingua Trutis Deum ſigniſicet, nonnulli hoc nomenex Lhraico vocabulo 0 expoſitio deducere volunt. Sed lubricæ tantum,ac nimium fallaces eonjecturæ ſunt. Druidæ enim non Græca vel Ebraica,ſed Celtica Lingua, in diſciplina ſua uſi ſunt. potius igitur erit derivanduma voce Celtica Peru. Hæcœ enim quercum ſigniſicat, cui aſſinis eſl Græcapb, a nonnullis ob ſoni ſimilitudinem pro Druidum radice habita. I locveriverbium ex co firmatur, quod arbora ſingulari veneratione ſint proſe-cuti. Plura de eorum nomine, habitu, religione atque alis geſtis ſuppedi-tant Auctores ſequentes: PHILIY PVS CLUVERIVUs in Germania Antiqua,Lug. Bat. 1631. fol. ELIAS schEDIUS de Diis Germanis, Ilalæ 1728. 8.vossids de Origine Idololatriæ L. I. c. 35. C. JULies SAR ex recen—one JOANNIS DAvISII, Cutabrigiæ 1706. 4. JOAN. GHORGIUS He-RD Præfat. ad Leibnitii Collect. Etymolog. p. 21. B. J0 AN. GEORG.nicks, Paſtor Ulmenſis, in Ditlert. de Druidibus. R. P. Benedictini Con-gregationis S. Mauri La Religion des Gaulois, Paris. 30 A N. GEORG. K EV S-LER Os in Antiquitatibus felectis Septentrionalibus& Celticis, I Iannov. 1720.8. HE NRICUS ROWLAN D in Commentatione Archæologica de antiquita-tibus naturalibus& hiſtoricis Inſuls Angleſege ſeu Monæ, priſeæ ſedis Drui-dum Britannorum, Dublini 123. 4.& quamplurimi ali.hh) Ita DioDORUs in Libro V. cujus verba tantum latine tranſeri-bemus, tradit: Sunt autem apud cos carminum poetæ, quos Bardos vo-„cant. III ad inſtrumenta lyris non diflimilin, aliorum laudes, aliorum vitu—„perationes decantant. Philoſophi ctiam quidam ſunt,& theologi, eximio„in honore habiti, quos, Druidas appellant; ſunt& Vates magnæ apud eos„exiſtimationis. Iii ab auſpiciis& victimarum extis de futuris prædicunt;„omnemque plebem dicto audientem habent. Absque Pluiloſopho autemnemini facrum facere ſas eſt. Per hos enim, ut divinæ naturæ conſcios,&„ uaſi colloquutores, gratiarum ſacrificin Diis offerenda, per hos internun-„tios bhona ab iis expetenda cenſent. Nec in pacis ſolummodo negotiis, ſed„etiam in bellis, lis maxime, ſimulque melicis poòëtis auſcultant, non modo„amici, ſed hoſtes. IIi inter adverſas tepe acies, dum ſtrictis gladiis&„Protentis haſtis inter ſe exercitus propinquant, in medium progreſſi, ac ſi„feras incantamentis cicuratis, pratlia dirimunt. ,, Eadem quoque S πν E ABOLib. IV.& MARCELLINUs Lib. XV. tradiderunt. Quod tandem ad ęorumdignitatem, docendi& diſcendi modum, reverentiam attinet, cum noſtri. inſtitut!