.

I. IBRI I. CAPUT vII.

rah Mig eie rp dνEů; xi y

1 a rag is 06 d πο,G0EA c adp, dN oUpοο Hoof. Oee k,htie, rde reπν˖m u D.Adu d Hir rc. ragesi D.

Eri vir id u al era, di.

XA reg Vs gx ice Obo,0 d οαν GUM dug tr, Qs il ra

10 f. Noos ebdieund nepes u rSHαοαν.

O οοπτ] g/ g eix tien a ααα c-

Kc puhiP ⁰ if] e Xgοον˖qœ0οο,—'

EN 977i reAe¹⁰ο Kere e ν⁰] Hprele,r rern, Tegαν ον D.

no. Exel d dip e, utget αν f Aber,Accuuerœi, tir αν m νν,9ê,

Oe place S A„o- Gdclis,

Ta 1 H i beg ge&uero/,

o& e e αν e At.

u. Eyyis de rebreu, ap- ur Tu.Dee 1 Ye eis red dg N NOE,AOHapre iin dr rupet r YA.

Te d Hr T 1th Eπννπν, eps,NN c ᷣ seg rA e Dαον Gies.

no. xn d t red otros eis dbfteus HggorcbTec. Neρσο eO poio lets

58.%“ digen) Quorſum hæc verbs quibus initium fecit? Sane hie mihi videntut

rfeedlervea,& alia cenſeo ſubſtituenda, quæ fortaſſis alia ſeripta exemplarisſuppeditabunt.

bid. 2.. rer) Vetus aureum ſeculum innuit, quo boum nullus erat cuſtos,

imo ipſe bos erat(ut cum nονπτν o loquar) arviſinius. Tanta erat ejus æta-tis innocentia probitasque. Nam limites(ut ait idem bonus auctor Gramma-ticus) ante Jovem nulli erant, proinde lites nullx ideoque tandem boſitus Iimeslitem ut diſcerneret arvis, ut ait divinus agricola MAR O. Itaque non mi-rum, ſi tanta bovem reverentia coluit antiquitas, ut eum occidiſſe juxta peri-

ceuloſum fuerit atque civem., Sane vero fe,, de bove redte dici, vel ipſeJootes fide m faciet, qui Urſæ des, vel ht, dictus eſt. Tum iſte leſus, Boos 125 Acxnrl- xeveſj rau xipas ex Anthologia puto, facit, ut

ſqui-· ver

ex ſtimem priſcis illis temporibus, quibus ante Jovem nulli ſubigebant arvscoloni, bovem pro cane fuiſſe ad cuſtodiam, ut poſtea ad laborem.

I. Auchuren vag) Neque placet hoc u EOS ety mon. Ali melius, gd d ae

Sunt enim ardentes& ignei oculi illius feræ, quæ merito a Sole ſubſtantiam

& naturam trahere exiſtimatur cenſente A CRO B10.„Uereie