DE PRXCIPULS MATHEMATICIS. 145

inſixa cœlo non moventur loco, quæ ſunt animalia eaque divina ob eamquecauſam ſuis ſedibus inhærent& perpetuo manent. Quæ autem vaga& mu-tabili ratione labuntur, ita generata ſunt, ut ſupra diximus. Jam vero ter-ram altricem noſtram, quæ trajecte axe ſuſtinetur, diei noctisque effectri-cem, eandemque cuſtodem antiquiſſimam Deorum voluit eſſe eorum, quiintra cœlum gignerentur. Primo ſtatuit, terram circa medium moveri, deinvero mentem mutavit: Ita enim THEO»˖⁰⁵HRASπYT s narrat, PLATONENMjam natu grandem pœnitentia fuiſſe ductum, quod terram in medio univerſi,non ſuo loco collocaviſſet. Hac occaſione ſubjungamus, quid de anno magnoPLATro Nis ſit habendum? B. GD IS srRAUCHIus in ſua Chronolo-gia p. 69. ſequentem in modum ſolvit: Uti de origine mundi luce ſacradeſtituti gentiles ſenſerunt peſſime, ita non minus de ejusdem fine multafabuloſa literis prodiderunt, inter quæ annus magnus pLATON IS præci-buum quoddam ſigmentum eſt. Scilicet putarunt Stoici, cum Platonicis,naturaliter mundum interiturum eſſe, fadla revolutione omnium ſiderum adidem punctum. At quot annorum periodum hæc revolutio requirat, non-dum exploratum eſt, imo KEYLE RVUS in Myſterio Cosmogr. c. 23. etiamde poſſibilitate hujus inventionis deſperat, dum motus omnium ſtellarum eſſeinter ſe incommenſurabiles aſſerit. Plura vid. in THEO NIS Expoſitioneeorum, quæ in Mathematicis ad LAT ON is lectionem utilia ſunt, Pariſ. 1644. 4.

14.aui AS HRRACL ROTES, TAT oNis familiaris, geome-tricas inventiones amplificavit.

88.

IO DAMAS ThASLus apTATONE Analyſin didicit,qua mediante multa geometrica excogitavit. Ejus meminit„Rocrus L. II. in Eucl. p. 19.& Lib. III. p. 58. LAERTIUsSIll. 24. öö§ 76.

. sprusip us Athenienſis, Potonæ rLATONIs ſororisfilius& pLATONIs ſucceſſor. Primum fuiſſe, tradit LA k R-rrus Lib. IV. 1. qui generalem Matheſcos tractationem, velut hodie loqui amant, Matheſeos compendium edidit: Libel-um quoque de numeris Pythagoricis Leriplille, auctor Theo-

sum. Arithmeticæ p. 61. aſſerit. 8N 77.