255 LIBRI I. CAPUT X.

errantium, utræque divine& animatæ. Inerrantium infinitunumerus, errantes inferiorem obtinent locum. Inerrantes eadem regione& ſuperficie continentur; poſt inerrantium ſphæ-ram proxima Saturni, tum Jovis, deinde Martis, Mercuri, Ve-neris, Solis,& poſtremo Lunæ: Hæc quod aëri proxima fitsacrea videtur, maximamque in res terreſtres exercet poteſta-tem. 2) Lunam deſicere dixit, obſtante illi terra, cujus in uſſi-bram incidat. 3) Univerſa ex quatuor elementis conſtare, cabſam vero perpetuitatis eſſe quoddam gravitatis æquilibrium. 4Idem diſcrimen πατεοαννε& crrie, five ortus& apparitiontsſtellarum explicavit. Apparitio autem eſt ortus ſtellæ cum SoleSol ipſi videtur ignis intellectualis,& mare vaporibus acceſ-ſum. Ex quibus patet, maxima ex parte eſſe ad nugas refe-renda ſua dogmata.Us.

Fruſinone, inquit Livius, arcus Solem tenui linea ample-xus, circulum deinde ipſum major Solis, orbis extrinſecus ill.cluſit. Quibus verbis Eclipſis Solis ſignificatur. La acciditAnno 201. die 6. Maji Juliani, feria 4, hora fere quarta pomeridiem Romæ. Sol in 12. gradu Tauri. Parallaxis latitud17, 14. Latitudo vera 29. 59. Viſa ſeptentrionalis 12, 43. 8e.midiameter Solis 15, 5. Summa Semidiametrorum 30, 25,Scrup. reſidua 17, 42. Digiti Ecliptici 7, 2.

146.

Idem Auctor, Ilivivs nempe, orbem Solis minus viſumſcrihit. Cumis anno 200,& hoc inter prodigia relatum eſſe polfamam rebellionis in Africa, quibus verbis Llipſis Solis innultur, qux parva fuerit. La invenitur hoc anno die 19. Oétobl-feria tertia, horis duabus ante meridiem. Sol fuit in 22. ScorpilHanc computavit B UTIN Gus.

§ 147. 8AR cummzprs Syracuſanus, conſanguineus u1ER ONRegis Syracuſanorum, vir ingenii divini, qui priorum omium

———

2————