284 LIBRI I. CAPUT XI.
Quæ ſibi majorum prægreſſi reliquerat ætas,Coutulit elapſo ſeriptos cum tempore motus.Poſt oculis etiam certis cum Sicdera velletMetiri, magin ſibi dexteritate repertaOrgana conſiciens, propria ſecurus ab arte,Splendida ſtelliferi conſcendit culmina tecti.Nec ſatis hoc tentaſſe fuit: majoribus auſie,In Terris, interque homines, quæ lege mearentAſtra, velut rerum nature conſcius, alto. Prodidit e cœloiο Mox certis legibus orbesSubjicere,& numeros(en quo ſolertia mentemEvehit humanam!) concordes motihus ipſis.Condere tentavit; bis terna in ſecula LunæDeliquia,& magni recitans moderamina Solis.Non tamen egregin Cœlum ratione ſecutus,Ad normam reliquos potuit revocare PlanetasIP pARCHOs: Quoniam Veterum perpauca tenebatObſervata, quibus prorſus eonſidere poſlet.Iuterea quæcunque oculis conſpexerat ipfe,Conſignata quidem, ſed& emendanda reliquit;Candidus hae parte, atque incommoda PotteritatisNatus, pro dubiis, quod nollet prodere falſa.Primus enim inter Græcos ſtellas fixas in Catalogum reduxit,* auſus ex ſen-„tentia pLIN II(rem etiam Deo improbam) annumerare poſteris ſtellas, acvſidera ad normam expangere, organis excogitatis, per quæ ſingularum locavatque magnitudines ſignaret: Uti facile difcerni pofſet ex eo, non modo„an obirent naſcerenturve ſtelle, ſed an omnino aliqua tranſirent move“„renturve, item an creſcerent, minuerenturque, cœlo in hæreditate cunctis„relicto, ſi quisquam qui rationem eam caperet, inventus eſſet.,, 117v AE HD ex propriis& antiquorum obſervationibus 1022. ſtellas in Cata-logum retulit,& unicuique propriam latitudinem& longitudinem tunc tem-poris competentem adſcripſit. Imprimis notatu dlignum eſt ejus Diagramma-quod ſolide explicarunt R1ννονον in Almageſto, 14 E in Aſtro-nomia& Anonymus in Exercitatione Theoricorum Copernico- eœleſtium-1689. 4. ab initio.
oo) Piæſtat hoc loco ejus octo obſervationes, quas pTOLO BI EUadfert, ordine recenſere: Sic Olymp. CLIV. 3. ſive Nabonaffari 587. Obſer-vabat æquinoctium autummle, Meſori zo. id eſt Oelobr. 3. fer. II. Idemtertio poſt anno, Nabonaſlari 590. viclit æquinoctium autumnale meide
Neome-