288 LIBRI I. CAPUT XI.

g) Hoc teſtatur oiοαρEα⁰ Quæſt. Acad. IV. 39. NE As, inqui-„Syracuſius, ut docet TEO y⁰HRHASTH Us, Solem, Lunam, ſtellas, ſupe„denique omnia, ſtare cenſet, neque præter terram rem ullam in mund

„moveri, quæ cum circa axem ſe ſumma celeritate convertat& torque ö

neadem effici omnia, quæ, ſi ſtante terra, cœlum moveretur, atque„etiam pLATONEM in Timæo dicere, quidam arbitrantur, ſed PA„obſcurius.„

ulo

168.—crrougprks, incertæ ætatis Autor, exſtant ejus beaplac fucrtaopan, Conſiderationis cyclicæ meteororum liduo h). Nh) Sub nomine meteororum Autor non intelligit ea, quæ recentiolePhyſici ad Meteora, id eſt, phænomena in regione ſublunari contingentireferunt, ſed ſumit pro rebus cœleſtibus, cœloque& ſtellis, quo ſenſu 1.ep“re dlixit sT RAB O lib. I. p. 8. Primus liber agit 0mundi quantitate, de cœli orbibus, de globorum cœleſtium converſione, 0eorbe ſignifero, de torrida, de augmento dierum, de totius terræ habitationequod mundus ſit globoſus, quod terra ſit mundi medium. In ſecundololis quantitate, de Lunæ, ſtelgarumque magnitudine, de Lunæ defectu,,vagis ſtellis. Opus optimum, quamvis ea quæ dicit ſint modo communEt eum incredulum MOESTLIN VS& Tyco non ſemel in obſervatioſibus ſuis fortius conſtrinxerunt. conf. 0 AN. KE PLEAKI Aſtron. Optica b.145.& alibi. Græce primum editi fuerunt Pariſiis apud Conradum Neob-rium 1539. 4. Latine transtulit GEORGLUS vALLA Placentinus Venef1498. fol.& cum ARISTOTELIS ac pHILO NIS libellis de Mundo Ball1533. 8· Gxæce atque Latine cum Sphæra pROCLI, AR ATI& DION 15Periegeſi, Baf. 154). 1561. 1585. 8. Denique emendatius cum nova verſion& commentarlis ROHEKTIHALTOREI, Scoti, Burdigalæ 1605. 4.& CodeNlStus aſſervatur Wittebergæ in Bibliotlieca publica.169.N. TVLII US CIcERO, Romanus, ex equeſtri familia, natoeſt in villa Arpinate A. U. C. 648. Conſulatum A. U. C. 69%geſſit,& Catilinæ furoribhus patriam feliciter liberavit; tandeſautem LEPIDI atque ax οNimaxime, adverſus quem in Phi,lippicis conſtantiſſime atque graviſſime verba fecerat, in 18tione proſeriptus& miſere obtruncatus periit VII. Id. Deceſbris, Anno poſt C. Cæſarem in ſenatu transfoſſum, qui era, öN Ci

17

J.

2