vo LIBRI I. CAPUT XIV.

Poſteriores ERASMUS OS WALD US SCHRREKKENFVUSHUS. In primo ostendit Aſtrologiam& ſcientiam eſſe,& utilem; tum diſſerit de viribus Planet“rum, eosque(lividit in diurnos& nodturnos, exinde de Aſpectibus a Sole,anni temporibus, de ſignis maſculinis,& fœmininis, de imperantibus& obe-dientibus, de domibus, triangulis altitudinibus, de cujusque Planetæ digm-tatibus,& de ſinibus.

In Libro ſecundo ſingulas gentes ſub ſuis ſignis conſtituit, loquitut detempore eventuum, de coloribus Eclipſium, de Cometis, de noviluniis,tempeſtatum conſideratione.

In tertio de ſcientia gradus aſcendentis, de parentibus, de nativitategeminorum, de ſpatio vitæ, de qualitatibus animæ nati.

In quarto de proſperitate, conjugiis, filiis, peregrinationibus, de ſicarumſignificationibus.

Hoc opus nihil habet ſolidi, nullam demonſtrationem,& nullam experientiam.

dd) Et de hoc non multa addamus niſi, quod nonnulli hune libruſERDE TI adſcribant. Quæ etiam opinio fuiſle videtur HIERON ICARD ANI ad Lib. III. pTOL ENI de Aſtrorum judiciis textu III. p. 4751.edit. Lugdun. 1555. Sie enim ſeribit:&Secunda concordia eſt a Luna,& e„ERNMETIS: ut etiam recitat 1. hic in commento. Ex quo pate?quod etiam, judicio AU, centiloquium ſit RERMET ISB;& non 5700„LENA: etſi poſtmodum, illud exponendo, mutaverit ſententiam. Dic„ergo hERMES&c., Exſtat quidem nꝝrRMET Is liber de Re volutionibuNativitatum, ſed ſolum latine, idque incerto interpret: editus vero?NIE RON YMO WOLF 10 Baſil. 1559. qui in præfatione hunc in modum lodutur: Etſi, quis nuR MEs iſte fuerit, ignoro(Teal Vie quidem illumcui centum ſententiæ Aſtrologicæ, haud ſcio quam recte, adſeribuntur, no„ſuiſſe, perſuaſum habeo) nec ſuiſſe Græcum, ſed alterius alicujus nation„ſive Arabem, ſive Saracenum, ex multis ejus locis intelligi poteſt: tame„Latinæ converſionis veſtigia eo me deducunt, ut hoc opus e Græco rar,vlatum elle credam, fide ſane optima, vel immodica potius religione: un„ipſa dictio alicubi,& obſcurata,& prope contaminata eſt., Varias editiovid. in B. FARICIO l. c. T. III. p. 418.

ee] Integrior e Codice D. ovERALLI edita eſt a ETH O carin Iſagoge Chronologica p. 97. deinde a DIONVSI1O PETAvIO ad calceſrationarii temporum ſæ pe recuſi. Ideo 0. BAINBRIGIVUs edidit cullibro pTOLEM AI de Hypotheſibus Planctarum Lond. 1620. 4. Et derIIENRICUS DOD WELL us collatis præter editos Codicibus Mo. 18. v 05„1, sAVIL II, dss ERII edidit cum variis lectionibus& notis, adjectisge

5 5 2

1